Busreis nationale wandeldag
Herne en Geraardsbergen
zondag 28 februari 2010

Veel regen en rukwinden tot 110 km per uur : dat was de weersvoorspelling voor deze zondag. Maar dat kan de Sluisstappers niet afschrikken want met 43 stonden ze om 7.30 uur aan ’t Schippershof klaar om te vertrekken.

bus100228 1

Bij nazicht stelde onze voorzitter vast dat er nog iemand ontbrak. Omdat we die zijn huis toch voorbij moesten rijden, hebben we even gestopt en ja hij was al wakker maar was er van overtuigd dat het vertrek maar om 8 uur was…. of is dit een methode om je thuis te laten ophalen.

Zo waren we dan met 44 tot grote tevredenheid van onze voorzitter en de rest van het bestuur.

Na een vlotte rit bereikten we Herne waar we vanuit de sporthal vertrokken voor 6 km want om 10.30 uur moesten we klaar zijn om door te rijden naar Geraardsbergen. Het weer was nog deftig : buiten een paar druppeltjes bleef het droog en ook de wind hield zich gedeisd.

Het parcours was een rondwandeling rond de dorpskern van Herne maar we konden toch al genieten van een stukje Pajottenland. Het viel ons ook op dat het waterpeil van het plaatselijke riviertje de Mark heel hoog stond en er was nog de Marke loopt bijna over.

Na de wandeling hadden we juist de tijd om een soepje op te slurpen waarbij we eensgezind zegden dat die van ons beter is.

gezwollen waterloop

Rond 11 uur kwamen we in Geraardsbergen aan waar het vertrek was in het atheneum dat voor die gelegenheid was uitgebreid met een grote ( verwarmde) tent. Ondertussen was het wel beginnen regenen zodat we eerst onze regenkledij aantrokken alvorens te beginnen aan de omloop van 16 km. Onze secretaris had immers op de bus gezegd dat deze afstand over de fameuze muur liep.

Al kort na de start werden we geconfronteerd met de eerste serieuze modderstrook. Het was opletten geblazen om niet uit te schuiven en om te vermijden dat de modder in je schoenen terecht kwam. Na deze modderstrook was er een splitsing die ons onmiddellijk duidelijk maakte dat we deze strook nogmaals een tweede keer moesten doen.

Na een dikke 5 km bereikten we de eerste controle in de zaal Sint-Bavo in Goeferdingen, één van de vele kleine deelgemeenten van Geraardsbergen waar we de inwendige mens versterkten want dat zouden we zeker nodig hebben : de volgende controle was immers pas 7,7 km verder en ondertussen was het nog wat harder beginnen te regenen en ook de wind had een paar tandjes bij gestoken. Onderweg kwamen we voor de keuze te staan :verharde weg volgen of natuur. Natuurlijk kozen we voor dat laatste, maar we geven eerlijk toe dat het niet ons beste keuze was : er was zoveel modder dat onze schoenen bijna bleven vastzitten en onderliepen.

droog bleven we niet

Uiteindelijk bereikten we terug de Dender, waarbij we het modderig stukje van het begin terug doortrokken, passeerden het vroegere “stekskesfabriek” en het park van Geraardsbergen om zo de controle in de sporthal te bereiken. Ondertussen woedde de storm in alle hevigheid wat tientallen kapotte paraplu’s opleverde. Alle vuilnisbakken van de stad staken vol van deze nutteloos geworden paraplu’s.

We hielden de moed er in want het was nog slechts 3 km tot de aankomst en onderweg stond ons nog een gratis versnapering te wachten : een jeneverke.

Ondertussen hadden we ook al begrepen dat we de muur niet zouden zien en achteraf bleek dat de 16 km inderdaad niet langs de muur ging maar de 20 km en 12 km wel. Dus onze secretaris had de verkeerde info doorgegeven.

Toen we net de jeneverstand gepasseerd waren, belde onze voorzitter op om te vragen of we nog ver van de aankomst waren, want de mensen die in de tent zaten, voelden zich niet gerust en waren ook verkleumd van de kou. Daarom werd er voorgesteld om onmiddellijk te vertrekken als iedereen binnen was.

zingen in de regen

Dit betekende dat we om iets na 16 uur al weg waren, tevreden dat we op een warme bus konden zitten. Een klein uurtje later waren we aan ’t Schippershof dat spijtig genoeg gesloten was zodat we de sterke verhalen van die dag op een ander moment zullen moeten vertellen.

Het was inderdaad een rotweer om te wandelen maar wij zijn er van overtuigd dat iedereen een beetje fier was dat ze er door gegaan waren en meegedaan hebben aan een dag waarover nog veel zal verteld worden in de annalen van onze club. 

Nogmaals een dikke proficiat aan degenen die er bij waren en volgende keer zijn we er allemaal terug. 


© LV 2018