GR 576/575/126 HUY - DINANT
7e etappe BASSE FONTAINE – ANCIENNE GARE DES FORGES
Zaterdag 8 mei 2010

gr126 100508 1


Reeds een paar weken waren we bezig met het tellen van de vermoedelijke deelnemers aan deze GR-tocht. We wisten dat er een aantal vaste waarden moesten afhaken en dat we geen 40 deelnemers meer gingen halen was al vlug duidelijk. Toch daagden op die zaterdagmorgen 33 deelnemers op. Dit was te danken aan de gevoerde mond-aan-mond reclame en een aanpassing aan onze formule zoals je verder kan lezen.

Er was ook wat onzekerheid over het weer : men sprak van een grijze, koude dag met kans op regen maar ook met opklaringen in het zuiden van het land en waar trokken wij naar toe.. juist naar het zuiden. Het werd al vlug duidelijk dat onze weermannen ( of -vrouwen) deze keer gelijk hadden : toen we Namen naderden zagen we al de eerste zonnestralen. De eerste halt van Herman was ditmaal Namen want een aantal Sluisstappers gingen hier naar de markt in plaats van mee te wandelen. Alsof je op een markt niet wandelt. Dit was een prachtige oplossing voor de mensen die opzien tegen de soms steile hellingen die ons die dag te wachten stonden. Een beetje later zette Herman ons af in Basse Fontaine en begonnen we aan onze wandeling.

Door een prachtig landschap klommen we langzaam omhoog tot aan een grote boerderij waar we rechts afsloegen en door het bos verder stapten tot op een asfaltbaan die we overstaken. Weer ging het langzaam omhoog tot in het dorpje La Charlerie waar we terug een grote baan overstaken om zo in Bois-de-Villers te belanden. Op het dorpsplein werd de traditionele groepsfoto gemaakt en na enig zoekwerk trokken we langs de moderne kerk tot aan een O.L.V-kapelletje. Vanaf hier ging het rechtdoor over het hoogplateau van La Siberie. Gelukkig was ondertussen de zon er door gekomen want hierboven op deze vlakte kan het heel koud zijn. We bereikten de rand van een bos die we een tijdje volgden tot gans boven waar we een prachtig uitzicht hadden op Maasvallei.

eetpauze

Ondertussen was het middag geworden en waar kun je meer genieten van je picknick dan gezeten op een kar of boomstronk met een prachtig zicht voor je.

Na het eten was wel iets minder : er volgde namelijk een steile afdaling in lusvorm door het bos : gelukkig dat het die dag droog was. 

Met de hulp van een hoffelijke heren kwam iedereen veilig en wel beneden. We volgden nu geruime tijd een licht dalend wandelweg langs de rand van het bos die ons tot beneden aan de Maas bracht.

Daar stond achter het hoekje de bus te wachten. Herman had gezorgd voor een fris drankje zodat de lange afstandstappers klaar waren voor het vervolg van hun tocht. De anderen brachten ook een toffe namiddag door zoals je verder kan lezen.

Wij staken de weg Namen-Dinant over en volgden de oever van de Maas tot in Rivière waar we achter de kerk wegdraaiden en zo de klim begonnen naar het uitzichtpunt “Les Sept Meuses”. Dit was een flinke klim die echter voor ons geen problemen opleverde.

We werden dan ook beloond met een prachtig panorama over de Maasvallei. Volgens de gids zou je hier de Maas zevenmaal kunnen zien. Wij kwamen echter maar tot vier keer omdat er in de richting van Frankrijk toch nog wat nevel was.

mooi panorama

Nu volgde weer een snelle afdaling die ons langs het kasteel van Rouillon terug aan de oever van de Maas bracht.

Hier staken we de Maas over om zo Godinne te bereiken. Omdat we dit traject komen verkennen waren, wisten we dat er 100 m buiten het traject een sportcentrum met cafetaria lag. Ongelooflijk maar waar : wij hebben daar in de zon op het terras gezeten. Uiteraard hebben we hiervan als bewijs een foto genomen.

Na deze deugddoende verfrissing trokken we verder langs de oever van de Maas, langs de oude Priorij van Godinne tot aan het Station.

Via een tunnel staken we de spoorlijn en de straat over en begonnen aan de klim naar de kapel van Sint-Rochus om via het kasteel en de hoeve van Tricointe ons eindpunt te bereiken. We moesten nog even wachten maar dat stoorde ons niet want we zaten lekker in het zonnetje. Op de terugweg naar huis was het minder goed :een grote file op de Brusselse Ring zorgde er voor dat we pas om 19 uur toekwamen aan ’t Schippershof. Dus als er sommigen wat laat thuis waren die avond ligt het daaraan en niet aan.

We vallen in herhaling maar het is alsof deze GR met iedere etappe als maar mooier wordt, dus dat belooft voor de volgende keer.

Namiddagactiviteit :

steile afdaling

Vanaf de “Point de Vue de Siberie”, waar de gezamenlijke picnic plaatsvond, begonnen we aan een lange, avontuurlijke wandeling door het prachtige bos. Eigenlijk konden we niet echt genieten van al dat moois want het was opletten geblazen hoe we onze stappen zetten en de heren moesten regelmatig de dames een handje helpen bij deze gevaarlijke afdaling. Gelukkig lag de ondergrond er droog bij, want anders zou het niet zonder valpartijen gelukt zijn. Sommige waaghalzen huppelden zonder vrees naar beneden en stonden ons daar aangekomen aan te moedigen (of was het uitlachen ?). Later op de dag, na de uitputtende tocht, piepten ze al een toontje lager.

Toen we eindelijk terug op straat stonden, stond de bus achter de hoek geduldig op ons te wachten. De lange-afstanders dronken vlug een biertje of frisdrank uit Hermans’bar en trokken verder de natuur in.

Met een groepje van 17 reden we naar de Citadel van Namen, waar we gereserveerd hadden voor een bezoek aan de parfumerie Guy Delforge . Van de sympathieke vrouwelijke gids kregen we eerst een korte uitleg van de geschiedenis van het gebouw : De Citadel ligt op een 100 meter hoge heuvel boven de stad Namen. Het ligt op een strategische plaats op de plek waar de rivier de Samber uitmondt in de Maas en is één van de grootste burchten van Europa. Het dateert uit de vroege middeleeuwen en wordt tot in de 15e eeuw bewoond door 23 graven. Tot de onafhankelijkheid van België blijven de strijdkrachten er gevestigd. In 1975 wordt de citadel overgedragen aan de stad Namen.

rivierenzicht

Na deze uitleg startten we onze rondleiding via een duizelingwekkende wenteltrap naar de eerste verdieping. De parfumerie is gehuisvest in het Gravenkasteel van de Citadel, in de vroegere slaapvertrekken van de officieren zijn nu de laboratoria gevestigd. De meester in de kunst van de geuren, mr. Delforge kwam ons persoonlijk welkom heten.Vanuit dit lab namen we de trap naar het ondergronds parcours waar we te horen en te zien kregen hoe de oliën onder de ideale vochtigheidsgraad en temperatuur van 10° gemakkelijk bewaard worden en de gemaakte parfums hier + 6 maanden kunnen rijpen.

geursnuffelaars

In een ondergronds lokaal werden we voor een reuktest uitgenodigd. Verschillende parfums werden verspreid, waar we de betreffende bloemen en kruiden moesten raden. Onze twee aanwezige mannen werden als proefpersonen gebruikt om 2 verschillende mannenparfums te onderscheiden. : een citroenachtige en een musk.

Jean en Pierre beleefden het moment waar ze heel hun leven al van gedroomd hadden, want alle dames (en het waren er niet minder dan 13) begonnen aan hen te snuffelen welke geur ze het aantrekkelijkst vonden.

gr126 100508 7

Is het nu toevallig dat de echtgenote van één van deze mannen nadien een flesje van deze parfum kocht of was ze toch een beetje jaloers van al die vrouwen rond haar man ?

Na onze rondleiding reden we naar een café waar we van een langverwachte koffie of streekbier konden genieten, tot onze vrienden ons verwittigden dat ze aan hun eindpunt gekomen waren. Ze werden in een geparfumeerde bus opgehaald.



© LV 2018