GR 125

1e etappe NAMEN – HAM-SUR-SAMBRE

ZATERDAG 26 MAART 2011


Deze eerste etappe van ons nieuw GR-project kon zeker en vast rekenen op veel deelnemers : op een bepaald ogenblik was er zelfs sprake van een wachtlijst… Uiteindelijk moesten een aantal deelnemers afzeggen wegens onvoorziene omstandigheden zodat we die zaterdagmorgen met 40 Sluisstappers onze tocht konden aanvatten.

Na een vlotte rit bereikten we reeds om 9.30 uur onze vertrekplaats : aan de rand van Namen, boven de Maas. Hier waren we reeds gepasseerd vorig jaar met de GR 126 die hier samenloopt met de GR 125, maar nu gaan we de andere richting uit.

gr125 110326 1

Terwijl de schoenen werden aangetrokken, de rugzakken vastgemaakt en al eventjes een kleine versterking binnengespeeld, konden wij ook genieten van de zotte kuren van een hond. Zijn bazin, die het huis op de hoek bewoonde, was er fier op dat hij nooit door haar bloementuin liep, waar zij het balletje ook gooide. En wij moeten zeggen dat het klopte : de hond liep altijd rond de bloemenperken….

Nu begonnen we aan onze tocht met een traject door een prachtig bos waar de eerste tekenen van de lente zichtbaar waren.

Zo bereikten we de N90 die we voorzichtig overstaken om in het dorpje Bauce te belanden. Hier volgden we de oever van de Samber, de rivier die we nog veel zullen tegenkomen op deze tocht. Via een trap kwamen we op de brug en staken zo de Samber over. Toen we boven op de brug waren, voer er onder ons een schip voorbij geladen met….water. Het blijkt dat sommige schepen water als ballast meenemen als zij leeg moeten varen. Zo zorgen ze voor meer stabiliteit.

Even verder hadden we pech : de brug over de spoorweg naar het station van Flawinne was afgesloten en daardoor moesten we een omweg van een paar kilometer maken langs een vrij drukke weg tot we via een tunneltje onder het spoor verder konden.

Zo kwamen we terug op ons parcours en begonnen met een fikse klim door het bos naar het gehuchtje Comogne waar we de GR 412 oppikten.

Vanaf hier ging het naar beneden, terug richting Samber en het dorpje Floriffoux met het prachtig kasteel waar de GR126 en GR 412 ons verlieten. Langs een indrukwekkende boerderij bereikten we de oever van de Samber die we volgden tot in Floreffe.

Ondertussen hadden we natuurlijk gepicknickt in de vrije natuur wat altijd een van de charmes uitmaakt van deze GR-tochten.

In Floreffe liepen we richting abdij waarbij we ongevraagd een bezoekje brachten aan het kerkhof maar toch terug op het goede pad terecht kwamen.

De bus (en Herman) stonden ons op te wachten want hier namen we afscheid van de korte afstandstappers. Voor hen stond natuurlijk een bezoek aan de abdij op het programma, maar daar lees je verder meer over.

gr125 110326 2

Na een verfrissend drankje, voor de meesten een abdijbier Floreffe, vertrokken we met 20 deelnemers voor het tweede deel van onze tocht.

En het begon goed : onmiddellijk na het verlaten van de abdij moesten we steil omhoog…tot aan een indrukwekkende boerderij.

We maakten nu een grote bocht door de velden om dan weer langzaam af te dalen tot in het dorpje Franière, terug aan de Samber.

Achter de kerk moesten we voor de zoveelste keer naar boven en bereikten zo terug een prachtig bos dat we doorkruisten. Bij de beklimming hadden we een prachtig zicht op de abdij van Floreffe.

gr125 110326 3

Hiermee hadden we onze lastigste beklimmingen acher de rug want nu ging het in dalende lijn naar de oever van de Samber die we volgden tot in Ham-sur-Sambre, eindpunt van deze tocht.

We liepen langs de rand van het dorp en terug even wat bergop tot op de grote weg waar Herman ons ging komen oppikken.

Hier moesten we nog even wachten op de rest maar konden ondertussen genieten van de bouwwerken : twee man aan de barbecue, eentje om te kijken, eentje om de betonmolen uit te kuisen en ja eentje die de palen in de beton zette….

Net toen we dachten dat de korte afstandstappers allemaal in het klooster waren getreden, kwam Herman aangereden. In het naar huis rijden werd er nog nagepraat over deze mooie tocht en dit is nog maar het begin van onze GR125 !

En het weer zal u vragen ? Het was ideaal wandelweer : geen regen, voldoende zon en aangename temperaturen. Dit alles tot grote tevredenheid van iedereen en van onze voorzitter in het bijzonder.

We waren op tijd aan ’t Schippershof zodat er nog voldoende tijd overbleef om wat na te praten….

Bedankt aan iedereen die meegegaan is en hopelijk zien we mekaar allemaal terug op een van onze volgende tochten.


Namiddagactiviteit

Toen we na een wandeling door prachtige bossen en velden, via de oever van de Samber Floreffe naderden zagen we in de verte de mooie Norbertijnse abdij staan pronken op de heuvel.

Na een ommetje door het kerkhof vonden we toch een smal weggetje dat ons naar de ingang van het domein leidde. Eerst even verhit schoeisel vervangen en iets luchtiger aantrekken en dan spraken we af om samen met de lange-afstand-wandelaars een goeie pot te gaan pakken in het cafetaria van de abdij, deze was gehuisvest in het molenhuis van het domein. Het abdijbier vloeide overvloedig en de wandelaars vertrokken met spijt in het hart voor het tweede gedeelte van hun tocht.

Na een poosje wachten op onze gids, een Franstalige Norbertijn, bestegen we de eeuwenoude stenen trap naar de abdijgebouwen. Op het binnenplein kregen we een korte historische uitleg over de 888-jarige abdij en de omliggende landerijen. We constateerden dat de gebouwen dringend aan renovatie toe waren, maar de overheid heeft de subsidies grondig verminderd. Toen de gids ons vertelde hoeveel mazout er jaarlijks nodig was om de gebouwen te verwarmen gaf onze jongste wandelaar hem een interessante hint om zonnepanelen op het enorme dak van de kerk te leggen. Het kleine seminarie dat 265 leerlingen telt werd onlangs wel gerestaureerd.

De gids nam ons mee naar de barokke abdijkerk waar we een presentatievideo konden bekijken. Daarna wandelden we naar het prachtige barokke koorgestoelte van Pierre Enderlin uit de 15e eeuw, dit is het bekendste monument van het domein. De prachtig gesculpteerde banken zijn versierd met gezichten uit de familie- en vriendenkring van de kunstenaar, geen enkel gezicht is hetzelfde. De kerk wordt nu nog gebruikt voor concerten en enkele misvieringen per jaar.

gr125 110326 4


Via een zijdeur kwamen we in het museum van de kerk, waar de bronzen klok en allerlei kunstvoorwerpen zoals beelden, schrijnen, schalen, bekers, enz. tentoongesteld staan. Jammer genoeg kregen we de zaal van de leekbroers met zijn oude gewelfschilderingen, dewelke gelegen is onder de kerk, niet te zien. Maar het was er zo verschrikkelijk koud dat iedereen blij was terug in het zonnetje te kunnen staan.

Na dit interessante geleid bezoek, in perfect Nederlands trouwens, gingen we nog een lekker abdijbier drinken en de mooie boetiek bezoeken.

gr125 110326 5


Na een belletje van onze wandelvrienden vertrokken we naar de eindbestemming van dit wandeltraject.

gr125 110326 6


© LV 2018