Next

GR 125  TOUR DE L’ENTRE-SAMBRE-ET-MEUSE

4e ETAPPE : FRAIRE – BARRIERE DE LA PLATE TAILLE

ZATERDAG 17 SEPTEMBER 2011


De ganse week spraken onze weermannen en –vrouwen van een kletsnatte zaterdag volgens de buienradar. Bovendien hadden enkele vaste deelnemers wegens diverse redenen moeten afhaken, zodat wij die zaterdagmorgen slechts met 24 deelnemers klaar stonden voor de laatste GR-wandeling van dit jaar.

gr125_110917_1

Onze gewone chauffeur Herman had andere verplichtingen maar werd vervangen door Gabrielle die ook in mei reeds van de partij was. Zij had direct ja gezegd toen haar gevraagd werd om met de Sluisstappers te rijden want zij vindt ons toffe gasten!!!

Na een rit van anderhalf uur bereikten we Fraire, het startpunt van deze etappe.

We gingen de N5 onderdoor en stapten bergaf door het dorpje tot aan de oude watermolen en verder onder een oude spoorwegbrug om dan te klimmen tot aan de weg Fraire-Chastrès, die we overstaken onder de deskundige leiding van Etienne. Vanaf nu werd het een schitterend parcours langs veldwegen en bospaden met prachtige vergezichten. Op een bepaald ogenblik zagen wij ook de chocolaterie Vanlieff’s liggen. We hebben ze nu toch al vanuit de verte gezien, maar de binnenkant zal altijd een geheim blijven.

gr125_110917_2

We staken terug de baan Fraire-Chastrès over en liepen met een grote bocht rond het dorp en bereikten opnieuw het plateau. Vanaf hier zagen we reeds de typische toren van de basiliek van Walcourt maar eerst maakten we nog een ommetje langs enkele grote boerderijen om dan langs een steil wegje af te dalen naar de stad. We staken de spoorweg  over en belandden via de oude vestingmuren op de markt van Walcourt.

Ondertussen was het middag geworden en dus tijd om de inwendige mens te versterken. Na het beleefd gevraagd te hebben, mochten we onze picknick opeten op een terras van een cafeetje. Dit is natuurlijk meer comfortabel dan in het bos of langs de weg !

Na dit prettig intermezzo trokken we verder. We moesten even heel goed opletten want omdat er gewerkt werd aan een brugje over l’Eau d’Heure, was een omleiding voorzien voor onze GR maar we bereikten zonder problemen de afgesproken plaats waar Gabrielle stond te wachten. De korte afstandstappers namen hier de bus voor de namiddagactiviteit ( zie verder).

Met 13 (!!!) trokken we verder voor het vervolg van deze etappe en we begonnen onmiddellijk met een stevige klim die ons weer naar boven op het plateau bracht. We werden weer beloond met prachtige panorama’s en een fijne afwisseling van bos en velden. We stapten voorbij een oude linde met een kapelletje en een gedenksteen uit 1669 ter nagedachtenis van de burgemeester die neergeschoten was door een soldaat.

Zo bereikten we het centrum van Boussu-lez-Walcourt, volgden even de N40 Mons-Arlon en staken over op het veilige zebrapad aan de school. Even verder sloegen we links af richting Erpion. Op de hoek was een café dat we toch niet zo maar konden voorbijgaan…..

Na deze deugddoende verfrissing trokken we verder tot aan het bos dat we doortrokken om zo terug de open vlakte te bereiken. Nu daalden we verder af richting ons einddoel :  het meer van La Plate Taille.

gr125_110917_3

We werden nog even serieus op de proef gesteld,  op een bepaald ogenblik verdwenen alle wegmarkeringen, erger nog  de gekende roodwitte streepjes waren allemaal overschilderd !!! Is het parcours gewijzigd of hebben we ergens een aanduiding gemist?

Maar geen nood, ook zonder markeringen vinden we het wel en bijgevolg bereikten we zonder problemen de afdamming van La Plate Taille. De dam werd gebouwd in 1977 en het meer heeft een oppervlakte van 351 ha en bevat 68 miljoen m3 water !!! In de loop van de voorbije jaren is de toeristische infrastructuur uitgebouwd en het loont zeker de moeite om eens te komen kijken.

Wij vonden de korte afstandstappers terug in de cafetaria waar we samen nog iets dronken alvorens de terugreis aan te vatten.

Gabrielle bracht ons veilig thuis en vermits ’t Schippershof gesloten was, waren we inderdaad vlug thuis die avond, na een schitterende dag zonder een druppel regen en na één van de mooiste trajecten tot hier toe.

Dus ditmaal is het zeker waar : de afwezigen hadden ongelijk. En wij beloven jullie : de volgende etappes zijn zo mogelijk nog mooier.

Tot volgend jaar.

De namiddagactiviteit was een bezoek aan ‘Les Lacs de l’Eau d’Heure’ (neen dit is geen meer met een geurtje aan, maar wel),  een domein op de grens tussen provincies Namen en Henegouwen, een onaangetaste natuursite van 70 km oevers, 600 ha meren, 600 ha bossen en 600 ha weiden. Het heeft als technisch doel  het water van de Samber op peil houden en elektriciteit produceren, maar ook  is bedoeld als  recreatiedomein met vijf meren bestemd voor verschillende watersporten.

gr125_110917_4

Dit grootste merengebied van België bezit ook de grootste stuwdam van België en is ook de enige waarvan men het binnenwerk kan bezoeken. Gabrielle had de bestemming moeilijk gevonden, dus de rondleiding was reeds gestart toen we arriveerden, maar we konden bij de maquette nog gemakkelijk aansluiten bij de groep bezoekers. De gids gaf een tweetalige uitleg over de werking en nut van de stuwdam. Tijdens het beklimmen (weliswaar met de lift) van de toren konden we het hoogteverschil tussen het Lac de l’Eau d’Heure en het Lac de la Plate Taille duidelijk zien. Het is dit hoogteverschil dat gebruikt wordt om hydro-elektriciteit te winnen. 

We wandelden door dik  gebetonneerde tunnels  onder het water door. De turbines kregen we tot onze spijt niet van dichtbij te zien.

gr125_110917_5

Na dit technisch bezoek was het tijd (ondanks we onder water geweest waren) om onze droge kelen te spoelen. Naast het onthaalcentrum was een grote cafetaria waar men een grote keuze had aan streekbieren en andere lekkernijen. Een geluk ! want onze wandelvrienden lieten lang op zich wachten. Vanuit onze ‘uitkijkpost’ konden we ze eindelijk in de verte bespeuren, want de GR 125 loopt dwars doorheen het domein. Waren ze verloren gelopen of was het parcours extra zwaar geweest? In ieder geval hadden ze grote nood aan een verfrissing. Na een wachttijd, eigen aan de Waalse bediening, konden ze ook het heilzame vocht aan hun lippen zetten. 

Hierna keerden we naar de bus die ons veilig naar huis bracht.

gr125_110917_6

© LV 2018