Previous

Verrassingstocht 
Zondag  3 februari 2013 

verras2013 1

Aan de terreinen van FC Eendracht Kapelle-op-den-Bos stonden 37 trappelende Sluisstappers ongeduldig op het startsignaal van de parcoursmeester te wachten.

verras2013 2

Om 8u07 was het zo ver, het fluitje van Remi zette de groep in beweging. We stapten via de Halfbunderstraat naar de Oxdonkstraat waar we een veldweg namen richting Waterloostraat en Boskant.


verras2013 3




Aan de ‘Hoeve ten Bossche’, bekend om zijn overheerlijk artisanaal roomijs, stond onze eerste verrassing te wachten : dampende koffie, jenever en cake. We vernamen leuke nieuwtjes van geboortes en nieuwe zwangerschappen onder de families van de wandelaars. Daar wordt een mens altijd vrolijk van. Na deze leuke babbel trokken we richting Laar. Enkele durvers lieten hun paraplu in de bezemwagen achter want de weerman had voorspeld dat er een regenzone kwam van aan de kust en gezien dat nog een heel eindje windvliegen is…

Via de Pikkerie kwamen we in Laar-dorp waar we onze eerste ‘officiele rustpost’ hadden in het café ‘Hof van Laer’ maar de La Chouffe was op en de koffie was lauw,  gelukkig had Frank voor lekkere boterhammen met kop en kaas gezorgd. Na een half uurtje rust trokken we verder  voor de eerste lus en weer werden er paraplu’s in bewaring gegeven. In de ‘Halvesteenstraat’ werd ons de verklaring van deze straatnaam verteld. Op de hoek van deze straat ligt een grote steen die aan de bovenkant afgesleten is. Zijn laatste functie als grenssteen is veel minder interessant dan de wilde verhalen over een offersteen. Hij hoorde bij de Muyselplaats en heeft Keltische roots.  Deze steen zou ook gediend hebben als verhoog voor de aanvoerder om zijn volgelingen toe te spreken. Er bestaan nog andere verhalen rond de mysterieuze steen, maar deze versie vonden we de mooiste. 

Na een lus van + 4 km waarin we nog klinkende namen als Grote Parijsstraat en Wormelaar  passeerden, belandden we terug in de rustpost. We mochten er weer op kosten van de kas iets drinken, nu werden er al meer streekbieren en andere zware merken van de toog gehaald.  Hierna trokken we verder voor de rest van de wandeling.

verras2013 4

Het Bos Van Aa is een echt natuurreservaat  met zijn waterbekkens ontstaan door de zandwinningsbedrijvigheid. Het is een broedparadijs voor watervogels en een wandelparadijs voor wandelaars.

Via dit mooie stukje eigen natuur kwamen we aan de achterzijde van het kasteel Coninckxsteen. Hier stonden Frank en Albert ons voor de laatste maal op te wachten met de resterende koffie, jenever cake en boterhammen.   Er werden wat ‘weetjedatjes’ over de clubactiviteiten meegedeeld door onze voorzitter. Hij zag er een zeer tevreden man uit en dankte de deelnemers voor hun talrijke opkomst. De afwezigen hadden weerom ongelijk, want we hebben geen druppel regen gehad, het was een zeer mooi parcours, de traktaties lekker en de ‘Sluisstapperssfeer’ (zoals altijd) gezellig. De laatste km bracht ons terug naar het vertrekpunt, sommigen keerden huiswaarts, anderen gingen nog gezellig ‘Chinezen’ in clubverband. 

verras2013 5


Wij, wandelaars, danken op onze beurt het bestuur voor deze mooie activiteit !

© LV 2018