Busreis naar Bouillon
zondag 1 mei 2016

We vertrokken uit het zonnige Nieuwenrode voor een lange busreis naar het verre Bouillon, waar een gure, koude wind ons in het gezicht sloeg bij het verlaten van de warme bus. Na een  tas koffie in de vertrekzaal van ‘domain de Morsehan’ vatten de Sluisstappers hun Ardeense wandeling aan. De ene helft koos voor 20 km, de andere voor de 12 km.

Het 12 km -verslag

bus160501 1

Eens het schooldomein verlaten, liepen we in één lange rij (zoals gehoorzame schoolkinderen) langs de rijweg tot aan de eerste splitsing. Het was niet zo duidelijk hoe we de splitsing moesten nemen, sommigen klommen de wegberm op naar het hoger gelegen straatgedeelte, anderen volgden braaf de rijweg en liepen een blokje om. Het parcours was aangeduid met wit/rode linten, wat niet altijd opviel, dus opletten was de boodschap. Al gauw doken we het bos in en konden we genieten van de mooie natuur. Tussen de bomen was het ook aangenamer van temperatuur en minder windstoten. De regenjassen werden open geritst want een lange klim (hoogteverschil van 200 m) deed de kou gauw vergeten. De eerste rustpost was op zijn Waals d.w.z. twee houten tafels en vier banken aan de rand van het bos en als drank enkel water, bier of cécémel te verkrijgen.

Aan de ‘Vieille Route de France’ splitste de wandelroute naar Corbion of naar Bouillon. Van hieraf kregen we mooie vergezichten te zien. Onderweg werd een lange afsluiting hersteld die door everzwijnen op meerdere plaatsen vernield was en aan zijn vloeken te horen was de landeigenaar duidelijk een Vlaming.

bus160501 2

Op de tweede rustpost (weer in openlucht) ontmoetten we enkele 20km-stappers en we besloten om iets te gaan eten in Bouillon. Sommigen kozen voor een frietje, anderen een broodje, nog anderen konden niet kiezen en namen beiden. Ondertussen was de zon doorgebroken en na het eten zetten we onze tocht verder langs de Semois en de burcht van Godfried van Bouillon. We sloegen een rustig wegje in tot we voor een zeer steile boshelling stonden. De laatste km was een stevige kuitenbijter, maar eens boven zagen we de eindstreep.

Het verslag van de 20 km

Aan de eerste rustpost ( zie hoger) trokken wij naar Corbion langs de Vieille Route de France. Inderdaad, we liepen op de grens met Frankrijk en aan het volgende kruispuntje stonden zowel Belgische als Franse wegwijzers!!

bus160501 3

Na een mooie doorsteek door het bos bereikten we Corbion. Dit dorp was vroeger een centrum van de befaamde Semoistabak. We stapten voorbij één van de laatste tabakskwekers en het tabaksmuseum tot aan de rustpost in het schooltje. In het enige schoollokaal ( alle studiejaren zitten in één klas) stond zowaar één tafel en 4 banken. Gelukkig verlieten een aantal wandelaars de rustpost en hadden wij toch een zitplaatsje. De drankkeuze was beperkt tot water, cola, pils en koffie en om te eten kon je natuurlijk kiezen tussen een cervela of een stuk taart….. De broodjes waren nog onderweg en zijn ook niet toegekomen…

Vanaf Corbion volgden we “Le Sentier de Bouillon” die ons door het bos leidde tot aan het uitzichtpunt Rocher du Pendu. Vanaf hier hadden we een uniek uitzicht op de Semois : we zagen de camping en het klooster van Cordemois. 

bus160501 4

Vanaf nu ging het naar beneden tot aan de oever van de Semois die we volgden via de camping tot aan de voet van het kasteel en de volgende rustpost. Omdat het nog redelijk vroeg was, besloten we om vanaf hier het parcours van de 6 km te volgen. Dit leverde ons nog een paar km extra op.

We staken de mooie brug van Cordemois over en volgden aan de overkant de oever van de Semois en liepen zo Bouillon binnen. Aan de Pont de France sloegen we links af en begonnen we samen met alle andere afstanden aan de klim naar de vertrekzaal. 

We genoten nog  van een lekker streekbier in het zonnetje en rond 16 uur pikte de bus ons aan de ingang op. Ondanks de verre reis en de minder verzorgde rustposten was deze busreis toch zeker en vast de moeite waard.

Op de bus werd traditiegetrouw iets verloot en zoals de voorzitter verkondigde maakte niemand veel kans want ‘den Bruno’ zat op de bus. En het kwam nog uit ook!

 

© LV 2018