VERSLAG Streek-GR KEMPEN  8e etappe 

 BREDASEWEG (MEERLE) – KEERSCHOTHOEVE (RIJKEVORSEL)

Zaterdag 24 september 2016


Waren de Sluisstappers nog moe van de wandelvakantie in Zwitserland of hadden ze last van eindeseizoensmoeheid en was het daarom dat we maar met 18 deelnemers waren voor onze laatste GR-wandeling van dit jaar ?

GR20160924 1

In ieder geval hadden de afwezigen ongelijk zoals zal blijken uit dit verslag.

Met het “kleine” busje was het een gezellige rit tot aan ons vertrekpunt. Hier wachtte een leuke verrassing op ons : de taverne waar we in april waren gestopt was open (natuurlijk op onze vraag) en alle deelnemers werden getrakteerd op een koffie of thee, waarvoor onze dank aan het bestuur.

Maar we zijn wel naar hier gekomen om te wandelen, dus vertrokken we even voor  10 uur voor onze wandeling. 

We verlieten vlug de grote baan en trokken langs kleine asfaltwegen de natuur in tot we op een brede zandweg kwamen met een fietspad. Hier liepen we terug op Nederlands grondgebied en via klappoortjes staken we de weilanden over tot we asfalt onder de voeten kregen. Zo bereikten we het driehoekig pleintje van het Nederlandse dorpje Castelré. Het was er zo mooi dat we met al ons rondkijken bijna verkeerd gelopen waren… maar vonden al wel vlug terug het juiste pad. 

GR20160924 2

Bij het verlaten van het dorpje zagen we al in de verte de toren van de “kathedraal van de Kempen” en via een brugje over de Mark, waren we terug in België.

We bevonden ons nu op het grondgebied van Minderhout, een deelgemeente van Hoogstraten. We lieten het centrum links liggen en stapten langs de O.L.V. van den Akker-kapel die dateert van 1650 en de Withofhoeve, vroeger het buitenverblijf van het Klein Seminarie ( = school) van Hoogstraten.

Langs een oude voetweg bereikten we de Laermolen voor het eerst vermeld in de 14e eeuw en het huidige gebouw dateert van 1640. De ideale plaats voor onze picknick waarbij we konden genieten van het mooie uitzicht en de schapen.

Met een gevulde maag stapten we verder tot op een kruising vlakbij een mooie windmolen. Nu ging het richting Begijnhof. We volgden eerst de witte muur en via een smalle voetweg en een “achterpoortje” stapten we het Begijnhof binnen. Dit is één van de mooiste begijnhoven van Vlaanderen. Door de poort tegenover de ingang van de Begijnhofkerk bereikten we de Vrijheid, de hoofdstraat van de stad Hoogstraten. 

We passeerden langs het stadhuis en de monumentale Sint-Katharinakerk en net voorbij de 105 m hoge toren sloegen we linksaf en liepen over het oude kerkhof. Hier hingen vele foto’s op van de verwoeste kerk die in 1944 opgeblazen werd door de Duitsers.

Via een kruisweg bereikten we de rand van de stad waar we onze bus terugvonden. Hier namen we afscheid van de korte afstandstappers die een bezoekje gingen brengen aan Hoogstraten, zoals jullie verder kunnen lezen.

GR20160924 3

Met 14 deelnemers gingen we verder en stapten in een grote bocht rond de gevangenisschool, staken nogmaals de Mark over en begonnen weer aan een traject door weilanden en klappoortjes om zo de weg Hoogstraten – Merkplas te bereiken. We moesten niet langs de drukke weg blijven lopen want een smal betonbaantje bracht ons tot aan de kerk van Wortel.

Hier ontdekten we een drankgelegenheid met terras, dus de ideale plaats om een rustpauze in te lassen….  

Na genoten te hebben van een drankje (of meerdere) gingen we via enkele trapjes en het oude kerkhof terug richting natuur. We liepen langs de rand van een bos en een prachtige dreef die ons tot op een klinkerweg bracht. Hier zagen we in de verte de gebouwen van de Rijksweldadigheidskolonie waar vroeger de landlopers werden opgesloten. Nu is het een verblijfcentrum voor vluchtelingen.

GR20160924 4

Uiteindelijk bereikten we terug de weg Hoogstraten – Merkplas die we volgden tot aan een brug over de Mark ( Papenvoortbrug ). Even voorbij de brug sloegen we een wegje in dat we nu heel lang bleven volgen. We liepen tussen de velden en langs de rand van een bos. Na enkele bochten stond op een kruispunt een monument voor de bemanning van een tijdens WO II neergestort geallieerd vliegtuig. 

Even verder waren we in het gehucht Bolk en voorbij een manege vonden we onze bus terug.

Hier eindigde deze etappe die ons weer eens aangenaam verraste met de afwisseling van natuur en dorpen. Alleen spijtig dat er slechts 18 deelnemers waren maar wij zijn er van overtuigd dat we de volgende maal terug met veel meer zullen zijn. Het is immers een mooie wandeling met voor elk wat wils.

Dus we zullen zeggen : allemaal op post in 2017 !!!!

© LV 2018