Verslag van de wandelvakantie in Zwitserland

Sankt-Moritz

11 tot 18 september 2016

Zondag 11 september

Eindelijk was het zover : we konden vertrekken naar Sankt-Moritz en uiteindelijk waren we met 36 deelnemers. Spijtig genoeg hadden 2 koppels moeten afzeggen. De weersvoorspellingen waren positief, zeker voor de eerstkomende dagen. 

Naar Sluisstappersgewoonte was iedereen mooi op tijd op dit vroege uur en het parkeren van de auto’s liep vlot. Ook onze bus kwam aangereden maar de chauffeur slaagde er niet in om te draaien (zijn bus is namelijk langer dan normaal) zodat we na het inladen van de bagage achteruit moesten rijden tot op de Paddegatstraat. Het was wel zo dat dit maneuver niet feilloos verliep want achteraf bleek dat hij een stukje bumper had beschadigd…

We bereikten vlot de A12 en begonnen zo onze rit van 935 km. Zo vroeg was het stil op de bus. In Arlon stapte Jelle af en nam onze chauffeur Xavier het stuur over voor de rest van de rit. Jelle keerde met de trein terug naar Gent en zou volgende week zondag weer naar Arlon komen om de laatste kilometers te rijden.

Onze eerste stop hielden we in Berchem ( Luxemburg). Zo konden we de beentjes eens strekken en ontbijten. 

Vanaf nu volgden we de E25 richting Basel. ’s Middags stopten we in Koenigsbourg voor de lunch en plaspauze. Na de lunch reden we verder en toen kwam onze reisleider Johan aan het woord met de laatste info over onze vakantie. Zo konden we al beginnen te dromen van wat de volgende dagen op het programma stond.

We reden Zwitserland binnen in de buurt van Basel en langs de uitstekende Zwitserse autostrades passeerden we Zurich en Chur. Onderweg stopten we in Heidiland, een heel mooie rustplaats gebaseerd op het verhaal van Heidi. 

Na deze laatste stop steeg de spanning op de bus, want stilaan naderden we onze eindbestemming. In Chur verlieten we de autostrade en het landschap werd alsmaar mooier. Via de Julierpas met veel bochten en klim- en daalwerk bereikten we Silvaplana en vandaar was het nog even tot Sankt-Moritz.

S Moritz 2016 1

Om 17.30 stonden we aan hotel Stahlbad, ons verblijf voor de volgende week. Het inchecken verliep heel vlot.

Hierna werden we vergast op een aperitief en de coördinator gaf ons een volledig overzicht van de activiteiten en mogelijkheden tijdens ons verblijf. Ook werden we wegwijs gemaakt in het betaal- en reservatiesysteem.

Om 19 uur gingen we aan tafel en maakte we voor de eerste keer met de super lekkere en overvloedige keuken van dit hotel. Daarna genoten we van een drankje in de lounge, maar niet te lang meer want het was een lange dag en morgen wacht ons de eerste wandeldag !!!

Maandag 12 september

Na een verkwikkende nachtrust en een uitgebreid ontbijt waren we klaar voor onze eerste wandeling. Omdat Sankt-Moritz op een hoogte van 1830 m ligt, begonnen we onze wandelvakantie met een lichte wandeling naar de heuvel met zicht op Lej da San Murezzan (lokale taal voor het meer van Sankt-Moritz).

We genoten van het prachtig uitzicht want het was die dag stralend weer. Onze gids Johan gaf de nodige uitleg over het meer en de stad. De beklimming van de heuvel confronteerde ons onmiddellijk met de Zwitserse bergen.

Tegen de middag waren we terug en hadden natuurlijk honger zodat we volop konden genieten van het lekker buffet.

In de namiddag splitste onze groep zich in twee: degenen die vonden dat ze al genoeg gewandeld hadden sloten aan bij uitstap met de bus naar Davos. Dit stadje is bekend voor de jaarlijkse bijeenkomst van de wereldleiders en vertegenwoordigers van de grootste wereldbedrijven. Het bezoek viel wat tegen want zoveel was er ook niet te zien… en bovendien zijn de prijzen ook aangepast aan de portemonnees van die superrijken…. De rit met de autobus door het berglandschap was dan wel de moeite.

S Moritz 2016 2

De rest van onze groep vertrok na de lunch onder leiding van Johan voor een wandeling vanuit Plaun da Lej naar Grevasalvas en vandaar naar Sils-Baselgia.

Voor de eerste keer maakten we gebruik van het uitmuntend openbaar vervoer met onze Aximo-pas. Met deze pas kunnen we gratis reizen met bus en trein in de ruime omgeving van Sankt-Moritz. Uiteraard was de bus stipt op tijd ( Zwitserse precisie ) en met een overstap bereikten we al vlug het vertrekpunt van onze wandeling.

We begonnen met een fikse klim waarbij we toch wat op onze adem trapten… maar we bleven volhouden en bereikten het dorpje Grevasalvas, het decor van de Heidifilm en –serie. De oorspronkelijke Heidihütte stond ook hier maar is om toeristische redenen verplaatst naar een pretpark. We volgden dan een panoramaweg met prachtige vergezichten op de bergen en de omgeving. Onderweg splitste het wandelpad en wat denken jullie ? Natuurlijk namen we het verkeerde pad zodat we even later … op onze stappen moesten terugkeren om dan af te dalen naar de grote weg in Sils-Baselgia. Hier moesten we nog wat wachten op de bus, maar toevallig was er een etablissement met een terrasje, dus vonden we het wachten niet erg…

S Moritz 2016 3

Om 18.15 uur waren we allemaal paraat voor het aperitiefje ( of meer dan ééntje…. ) en genoten daarna weer van een heerlijk buffet en vooral ook van het dessertbuffet.

Daarna werden we verwacht in de grote feestzaal die gereserveerd was voor onze bingo-avond. Het was een speciale bingo : in plaats van cijfertjes moest je titels van liedjes die je hoorde, aankruisen. Onze begeleider Johan had hier voor gezorgd en het was reuzeleuk. Dankzij onze gulle sponsors en ook Intersoc hadden we veel prijzen zodat uiteindelijk iedereen supertevreden was.

Hierna was het bedtijd want voor morgen staat er een nieuwe wandeldag te wachten.

Dinsdag 13 september

Die dag was voor onze groep een speciale uitstap/wandeling geprogrammeerd : wandeling door het Bergelldal tot Soglio. We reden met onze bus tot in Borgonovo. Daarvoor moesten we wel de Malojapas oversteken. Dit was een prachtige en spectaculaire rit langs vele haarspeldbochten waarbij sommige Sluisstappers liever niet naar buiten keken…

Vanuit Borgonovo begonnen we langzaam te klimmen door een prachtig landschap tot in het dorpje Coltura. In één van de typische huisjes woonde een kunstenaar die zijn beelden tentoonstelde. We bleven verder langzaam stijgen en net toen we zegden dat de beklimming meeviel, begonnen we aan de “Romeinse trappen”, meer dan 100 (onregelmatige) treden brachten ons naar boven. Langzaam klimmen en regelmatig een rustpauze inlassen is de juiste tactiek om zo’n beklimming aan te vatten. 

S Moritz 2016 4

Het landschap was prachtig en werd alsmaar mooier naargelang we hoger kwamen. Boven werden we beloond met een prachtig uitzicht. Ondertussen was het middag geworden en konden we op deze unieke plaats picknicken in het zonnetje.

Hierna stapten we verder tot in het dorpje Soglio, een parel van authenticiteit. We kuierden door het dorp en vanop het kerkhof had je een prachtig zicht op de vallei. Ook is er in het dorp een mooie tuin met daarin twee grote sequoia-bomen.

Na het dorp begonnen we langzaam aan onze afdaling door de kastanjebossen tot in het dorpje Castasegna. Er wachtte ons nog een mooie verrassing : een prachtige waterval, de hoogste die we tot nu toegezien hadden. Via een tunneltje achter de waterval konden we onze weg verder zetten na natuurlijk de nodige foto’s ! Onderweg lazen we veel info over de kastanjes die vroeger hier het basisvoedsel waren voor de inwoners. Uiteraard vind je hier kastanjepuree, kastanjebrood en zelfs kastanjebier !!

Hier stond de bus op ons te wachten maar er was ook een terrasje dat we eerst nog eens moesten bezoeken, al was het maar om een (kastanje)biertje te drinken. De terugrit over de Malojapas was alweer een spectaculair gebeuren….. maar we geraakten veilig en wel in het hotel waar we alweer konden genieten van aperitief en lekker eten….

De wandelaars die hadden gekozen voor een minder zwaar wandelprogramma trokken in de voormiddag naar het gehucht Champfèr en het Suvretta House, één van de vijf 5-sterrenhotels van Sankt-Moritz en genoten daarbij van het mooie panorama.

In de namiddag maakten ze verder kennis met het centrum van Sankt-Moritz en omgeving.

Uiteraard genoten we ’s avonds van de lekkere aperitief en het uitgebreid buffet…..

Woensdag 14 september

In de voormiddag trokken we met zijn allen naar Maloja. Hiervoor maakten we gebruik van het openbaar vervoer maar de buschauffeur en de overige passagiers waren niet zo gelukkig met de overbevolking op de bus…

S Moritz 2016 5S Moritz 2016 6

Het dorp Maloja roept natuurlijk veel herinneringen op van onze CM-vakanties in onze jonge jaren. Het Maloja Palace staat er nog altijd maar is een aantal jaren geleden verkocht door CM en is nu in handen van een Israëlische eigenaar die er een luxehotel heeft van gemaakt.

Na wat uitleg over Maloja en omgeving begonnen we aan de klim naar de Belvédèretoren. Van de vele gebouwen die vroeger een luxehotel uitmaakten, is alleen de toren nog intact. Hier was een tentoonstelling over de baardgier en zijn levenswijze. Uiteraard had je vanaf hier een prachtig uitzicht op de Malojapas en het hinterland.

Na dit bezoek daalden we af langs de gletsjermolens : dit zijn diepe putten uitgesleten gedurenden duizenden jaren in de rotsbodem door het gletsjerwater. Terug beneden gekomen, stond er een lijnbus maar we mochten er niet op… en moesten wachten op de volgende.

Na een twintigtal minuten kwam er een lege bus aangereden die speciaal voor onze groep was ingelegd, maar door een verkeersongeval tussen Sankt-Mortiz en Maloja had ze wat vertraging. Van service gesproken…

Na de middag trokken we met een aantal naar de Hahnensee, een stevige klim naar dit prachtig bergmeertje (2153 m) dat zijn naam kreeg dankzij de broedplaats van de auerhoen.

Het was inderdaad een pittig klimmetje maar we werden dan ook beloond met een prachtig zicht. Het meertje ligt zeer mooi tussen de bergen en het is er heeeel stil. We genoten van de omgeving die nog beter werd vanop het terras van het bergrestaurant.

De afdaling was een opeenvolging van mooie vergezichten over het gebergte Oberengadin en Sankt-Moritz

Donderdag 15 september

Vandaag was het weer wat minder maar dat belette ons niet om een bezoek te brengen aan het Parc Naziunal en Alp Trupchun. Met onze bus reden we naar S-Chanf, waar de toegang van het park ligt. Dit was geen simpele opdracht want de GPS stuurde ons verkeerd ( of onze chauffeur had iets verkeerd ingetikt….) zodat we de laatste kilometers een paar keer gedaan hebben. Aan de werken onderweg herkenden ze ons bus al….

Maar eind goed al goed : we vonden de toegang op de plaats waar we een half uur vroeger al geweest waren…. en konden zo beginnen aan deze prachtige tocht. Eerst liepen we nog een tijdje door de weiden maar dan trokken we resoluut het bos in en begon ook de serieuze klim. We genoten van de natuur en speurden naar dieren : het eerste wat we zagen was een koe…. Hier midden in de natuur passeerden we een klein houten huisje dat mooi versierd was. De eigenaar was fier dat hij zijn “buitenverblijf” kon tonen… maar iets te drinken was er niet.

Even verder staken we via een houten brug een echt bergriviertje over en aan de overkant stond een infowagen van de natuurparken : het was de week van de parken en daarom stonden ze daar met info. Gelukkig dat wij passeerden want veel ander volk zullen ze die dag niet gezien hebben.

We volgden nu de rivier en begonnen stilaan uit te zien naar een picknickplaats, niet zo simpel als het regent maar als echte wandelaars trokken wij ons plan en zochten een plekje onder de bomen of onder een rotsblok…

Na de middag begonnen we aan de terugweg en nu was het opnieuw speuren naar dieren en met succes : we zagen herten en reeën en volgens sommigen ook een beer… Op een bepaald ogenblik zagen we aan de overkant van de vallei zelfs enkele gemzen : dat wordt zeker één van de toppunten van deze vakantieweek.

S Moritz 2016 9

Stilaan bereikten we de uitgang van het natuurpark en daar stond zowaar een heel toffe drankgelegenheid en nog beter : er was ook een bushalte zodat we de laatste 3 km niet meer te voet moesten doen..

Dat we even moesten wachten op de bus wat niet erg want we konden genieten op het terras van een verfrissing in het zonnetje dat nu was verschenen.

In het dorp stond onze bus te wachten en zo waren we een uurtje later terug in ons hotel om te genieten van ons avondritueel van douchke, aperitief, lekker eten en mooie muziek in de feestzaal.

Vrijdag 16 september

Vandaag stappen we met de ganse groep van Maloja naar Sankt-Moritz. We volgen een wandelpad dat in het begin nog wat klauterwerk vergt, maar naarmate we dichter bij ons einddoel komen alsmaar vlakker wordt.

Bovendien zijn er onderweg een paar mogelijkheden om naar de grote baan te stappen en de bus tot Sankt-Moritz te nemen.

We maakten weer eens gebruik van het openbaar vervoer om ons naar het vertrekpunt in Maloja te brengen. We waren pas vertrokken toen we al een eerste hindernis moesten nemen : een kudde bergkoeien kruisten ons pad en niet iedereen was er gerust in, maar alles verliep vlekkeloos. Alleen moesten we de volgende meters wat meer na de grond kijken om “koeievlaaien” te vermijden…

We liepen langs het Lej da Segl (Silsermeer) via Isola naar Sils en genoten volop van de mooie uitzichten. Onderweg zagen we een originele koelkast, een melkkruik in een kuip onder stromend bergwater.

S Moritz 2016 7 S Moritz 2016 8


Een mooi plekje in de buurt van een waterval was de geschikte plaats voor de picknick.

Iedereen vond een geschikte plaats langs de rivier of in de buurt, maar eerst moesten de dames allemaal poseren voor een bijzondere foto : allemaal op één rij met de rug naar de camera. Dit had alles maken met onze avondactiviteit. Ook was er nog een verrassing : een traktatie met een borrel.. Een paar vrijwilligers hadden met veel plezier deze flessen meegedragen in hun rugzak. Natuurlijk was dit welkom en zo smaakten de boterhammen nog beter…

Na de picknick stapten we verder langs Lej da Silvaplauna (meer) tot in Silvaplana. Hier verlieten een aantal deelnemers de groep en namen de bus tot in Sankt-Moritz. De anderen liepen langs de meer van Champf  tot we aan de ingang van een camping kwamen. Gelukkig wist onze gids Johan dat ons wandelpad door deze camping loopt zodat wij zonder verdere problemen ons einddoel hotel Stahlbad bereikten. We hadden in totaal meer dan 16 km afgelegd, wat wel kan tellen in deze streek.

Voor het avondeten hadden wij onze dagelijkse briefing waarbij Johan een fantastische goocheltruc uithaalde. Op basis van de foto van deze middag en door even te voelen, kon hij geblinddoekt aanduiden wie van de 5 vrouwen in welke stoel had gezeten toen hij buiten de zaal stond. Iedereen natuurlijk stomverbaasd….

Dus hadden we die avond stof genoeg om over te praten bij een drankje…

S Moritz 2016 10

Zaterdag 17 september

Omdat wij deze week zeer braaf geweest waren en ook de bar van het hotel voldoende hadden gesponsord, kregen we van Intersoc nog een extraatje : een busuitstap naar het stadje Chiavenna in Italië. Daarvoor moesten nogmaals de Malojapas oversteken maar Xavier, onze chauffeur zag dat helemaal zitten want hij rijdt graag in de bergen. Een aantal Sluisstappers zagen de oversteek van de pas niet zitten en besloten om rustig in het hotel te blijven.

Bij het vertrek met de bus zagen we dat het de voorbije nacht boven op de bergen gesneeuwd had, het teken dat de zomer bijna voorbij is. Wij genoten met volle teugen van de prachtige uitzichten tijdens de rit tot in Chiavenna. 

Dit stadje straalt reeds volop de Italiaanse sfeer uit en ook het weer was er Italiaans. Bovendien konden we hier terug betalen met Euro’s. We slenterden door de pittoreske straatjes tot aan de rivier die dwars door de stad stroomt en (voor de dames) flaneerden langs de winkeltjes. 

Uiteraard dronken we een koffietje en misschien was het toch al tijd voor een Italiaans ijsje. Als afsluiter bezochten we ook de markt en daarna terug naar Sankt-Moritz..

In de namiddag maakten we onze laatste wandeling : vanuit Maloja wandelden we naar het bergmeertje Lej da Cavloc. Het was een stevige klim maar we werden wel beloond met een prachtig idyllisch plekje : we genoten in het zonnetje van het uitzicht en de stilte. Op de terugweg hebben we ons verschillende keren omgedraaid om tot het laatste moment te kunnen genieten van de bergen.

S Moritz 2016 11

Terug in ons hotel was het moment gekomen om in te pakken want morgenvroeg vertrokken we naar huis. 

Maar eerst nog aperitieftijd en een superlekker diner waarna we nog getrakteerd werden op een grappa of limoncello….

In de feestzaal gingen we kijken naar de fotoreportage van de voorbije week en we moeten zeggen : de Sluisstappers kwamen vaak in beeld….

Zondag 18 september

Vandaag was het vroeg opstaan want ons vertrek was gepland tussen 7.30 en 8 uur. Zoals gewoonlijk waren de Sluisstappers goed op tijd zodat we om 7.45 konden starten.

Onze eerste stop was in Heidiland, dus nog op Zwitsers grondgebied zodat we onze laatste Zwitsers francs konden uitgeven. De terugrit verliep heel vlot : het was zondag, dus geen vrachtwagens of files op de baan.

Op de bus was redelijk stil : iedereen was nog aan te nagenieten van ons fantastisch verblijf in hotel Stahlbad. Onze voorzitter had van Intersoc nog een mooi geschenk gekregen : 3 waardebonnen van elk € 50 voor een volgende vakantie bij Intersoc. Nu was het moment gekomen om ze te verloten tussen de deelnemers.

Er wachtte ons nog een verrassing : bij de stop in Luxemburg werden we door het bestuur getrakteerd op een afscheidsdrankje. Het bezoek aan Chiavenna was de gelegenheid geweest om een paar flessen in te slaan…. 

Na dit leuk intermezzo, reden we door tot aan het station van Arlon waar de chauffeurswissel ging gebeuren. Maar we waren wat te vroeg, Jelle, de chauffeur die ons vorige week tot hier had gebracht, was er nog niet zodat wij moesten wachten op de volgende trein.      

Om 20.30 uur waren we in Nieuwenrode en om alle moeilijkheden te vermijden, zijn we gestopt aan de vroegere Favorit omdat daar voldoende plaats was voor de bus. De bagage werd vlug uitgeladen en dat bracht de bus de chauffeurs naar de Landbeekstraat waar onze auto’s stonden zodat wij de bagage en onze medereizigers konden gaan oppikkenEn dat was dan het einde van deze wandelvakantie die voor alle deelnemers een onvergetelijk gebeuren was, daarom al onze dank aan onze organisatoren en Intersoc. Hopelijk doen we dit nog eens over…….

© LV 2018