GR – wandeling rond Jodoigne

16 september 2017

“De mooiste dorpen” - Afstand 23 km

Die zaterdagmorgen stonden we met  5 Sluisstappers klaar voor onze GR-wandeling rond Jodoigne. Natuurlijk hadden we gehoopt om met meer te zijn, maar dat neemt niet weg dat we een prachtige dag voor de boeg hadden.

grjodoigne 170916 1

Omdat het een rondwandeling was, konden we de verplaatsing maken met één auto. Op de achterbank paste Jeannine immers juist tussen twee mannelijke Sluisstappers wat al onmiddellijk voor wat leute zorgde.

Zaterdag 16 september reden we richting Luik tot aan de afrit van Geldenaken zoals Jodoigne in het Nederlands wordt genoemd…( je moet het maar weten…)

In het oude centrum van Jodoigne konden we parkeren op de Grand’Place om onze tocht aan te vatten. We volgden de roodwitte markeringen van de GR 579. Langs voorhistorische kasseistraatjes verlieten we het centrum en via trappen 

grjodoigne 170916 2

bereikten we een veldweg die ons snel langs de velden stuurde. We maakten direct kennis met het glooiend landschap van Haspengouw en de daarbij horende panorama’s. We genoten zo van ons parcours dat we een afslag misten maar dankzij onze kaart en roadbook kwamen we terug op het juiste pad in het dorpje Brocui. Deze “wegvergissing” had wel het voordeel dat we een heel slecht pad dat begroeid was met struiken en bramen, vermeden hadden….. en de 800 m extra namen we er graag bij!

grjodoigne 170916 3

Vanaf Brocui hadden we een goed richtpunt : een grote watertoren waar we langs moesten. Vanaf daar daalden we af tot aan de weg Leuven – Namen die we overstaken richting Roux-Miroir, één van de deelgemeenten van Incourt. We stapten voorbij de Romaanse kerk in de witte Gobertange steen. De toren dateert van 1150.Aan het oorlogsmonument sloegen we af om terug de velden en weiden op te zoeken. Vanaf hier verlieten we de GR 579 en volgden we de kaart en de beschrijving, dus het werd opletten geblazen. 

Het parcours was niet zo moeilijk : we hielden bijna altijd dezelfde richting aan tot we in het dorp Piétrebais terug de weg Leuven – Namen bereikten die we dwarsten in de richting van het gehucht Happeau. We zagen nog wat vage aanduidingen van de GR die vroeger langs hier passeerde. Zo bereikten we de weg Waver – Jodoigne. Aan de overkant stapten we door tot aan een kapel, ook opgetrokken in de witte Gobertange steen en liepen langs de achterkant van de Ferme d’ Awans één van de grootste boerderijen uit de streek en ook gebouwd met de witte steen.

grjodoigne 170916 4


Hierna wachtte ons een moeilijker pad dat bijna toegegroeid was, maar dat houdt ons niet tegen want we stapten door tot in het dorpje Mélin. Ondertussen was het middag geworden, dus tijd voor onze picknick. Onze voorzitter had het lumineus idee om onze boterhammetjes op te eten op de “tribune” van de lokale voetbalclub. Zo zaten we lekker uit de wind en in het zonnetje, wat moet een mens meer hebben. We kregen al vlug gezelschap van een paar lokale voetbalsupporters die toch eens kwamen kijken wat die wandelaars daar uitspookten, maar we mochten toch blijven zitten.

grjodoigne 170916 5

Na onze picknick stapten we tot in het centrum en sloegen rechtsaf om zo één van de mooiste gebouwen van de streek te ontdekken : ferme de la Hesserée : een prachtige hoeve nu volledig gerestaureerd en in gebruik als feestzaal. Er was een trouwfeest maar de mevrouw die aan de ingang stond had al vlug door dat wij niet voor de feest kwamen gezien onze kledij…

grjodoigne 170916 6

Wij trokken verder de natuur in tot we terug enkele huizen passeerden en dan was het even opletten: we moesten een klein wegje nemen naast een muur om dan boven rechts af te slagen en dwars door de velden te stappen tot aan een kapel toegewijd aan Maria-Magdalena. Nu waren we in het dorp Gobertange dat zijn naam leent aan de witte steen. We staken een beekje over om dan een steile klim te nemen. Boven waren we opnieuw tussen de velden. 

In de verte zagen we reeds het rode dak van de ferme de Chebais. Hier nog altijd maar rechtdoor tot aan een kasseiweg die we links volgden. Aan het agglomeratiebord van Jodoigne sloegen we links af om zo verder af te dalen tot in de stad tot aan de trappen van de kerk en via de kasseistraatjes kwamen wij terug op de Grand’Place, ons eindpunt.

Even van schoenen wisselen en dan een terrasje doen, zalig na deze prachtige wandeling. Na een vlotte terugrit en een bezoekje aan ’t Schippershof keerden we super tevreden naar huis terug. En natuurlijk hadden de afwezigen weer ongelijk !!!


© LV 2018