Streek-GR Kempen 10e etappe

Westmalle – Zoersel (boshuisje)

Zaterdag 29 juli 2017

Voor de zomereditie van deze GR-wandeling daagden 27 deelnemers op. De weersvoorspellingen voor die dag waren à la De Boosere : dat wil zeggen dat er geen goed weer voorspeld wordt maar dat het in de praktijk wel goed weer is… Westmalle, ons vertrekpunt is niet zo ver zodat we om 9 uur al konden starten met onze tocht.

grkempen 170729 1

Vanaf de kerk in Westmalle stapten we naar het kasteel dat we konden bewonderen door het groen. We maakten een grote lus rond het kasteel langs mooie zandwegen en velden tot aan de Wolfskapel, 

grkempen 170729 2

één van de vele kapelletjes die we op die dag tegenkwamen. Dit was een mooie locatie voor een drankstop (en voor een aantal ook een plaspauze) en vanuit deze groene omgeving stonden we ineens voor de drukke baan Antwerpen – Turnhout. We liepen nu even langs deze baan en aan het busstation konden we vlot oversteken dankzij het zebrapad en de hoffelijke autobestuurders die voor ons stopten. Aan de overkant stapten we door een klein poortje het park van het kasteel de Renesse binnen, gelegen op het grondgebied van Oostmalle. Eerst gingen we voorbij het koetshuis en het standbeeld” De Wandelaar” dat in 1997 werd onthuld als symbool van de Streek-GR Kempen en kwamen zo aan de vijver vanwaar we een mooi zicht hadden op het eigenlijke kasteel. 

grkempen 170729 3

Aan deze vijver vertrekt een verbindingsroute van de Streek-GR Kempen naar Turnhout (23,2km) maar wij bleven het hoofdtraject volgen naar de voormalige Rentmeesterswoning en het natuurgebied Wolfsschot

Via een lijnrechte dreef bereikten we de Lierselei, staken die over en stapten zo het ’s Herenbos binnen. Dit is een domein van 140 ha dat eeuwenlang het decor was voor de jachtpartijen van de kasteelbewoners van Oostmalle. Vanaf 1835 werden dreven aangelegd en creëerde de graaf een romantisch park met vijvers, een bostheater, verborgen gangen en andere geheimzinnigheden. Veel hebben we er niet van gezien…

Op het einde van het bos volgden we een brede zandweg en vervolgens een asfaltweg tot aan de Sint- Antoniuskapel in het gehucht Zalfen. Bijna waren we er voorbijgelopen want deze kapel staat goed verborgen in het groen.

Ondertussen was het middag geworden en dus tijd voor de picknick. Er was één picknicktafel maar als ervaren GR-wandelaars hadden we vlug allemaal een plaatsje gevonden…

Eénmaal per jaar wordt de rust hier verstoord tijdens het Sint-Antoniusfeest met na de devote start met misviering en wijding, de kermis met vele versnaperingen als beuling, erwtensoep of Zalfense koek en uiteraard muziek. Dit feest gaat door op de zaterdag het dichtst tegen 17 januari. Dit jaar kwamen er 10.000 deelnemers op af….

Na de inwendige mens versterkt te hebben, stapten we langs de dreef naast de kapel in de richting van Einhoven. Weer een mooi stuk door de natuur en onderweg zagen we enkele verharde pistes van het voormalige NAVO-vliegveld. In 1995 werd hier de Nationale Wandeldag georganiseerd met toen 15.200 deelnemers.

We passeerden een kapelletje en staken een beek over met de veelbelovende naam Visbeek om zo de picknickplaats van Einhoven te bereiken. Hier stond de bus te wachten op de korte afstandstappers. Hoe zij de rest van de dag in de namiddag doorbrachten, kunnen jullie hieronder verder lezen.

De anderen stapten verder maar nu moesten we de rood-witte markeringen volgen want vanaf hier loopt onze Streek-GR samen met de GR 565 Sniederspad. Eerst liepen we langs een bos en dan begonnen we aan een opeenvolging van veldwegen tot aan de rand van Zoersel. Hier was er een wirwar van kleine en smalle (kerk)wegen die ons tot aan de kerk van Zoersel brachten. Ondertussen was het warm geworden zodat we besloten om een drankpauze in te lassen in één van de vele drankgelegenheden in de buurt van de kerk. Toen we ons hadden geïnstalleerd op het terras, kwamen we tot de vaststelling dat er 4 Sluisstappers ontbraken !!!

Na wat zoekwerk en een telefoontje bleek dat zij achter gebleven waren en dan in de opeenvolging van die kleine wegen eens de verkeerde richting genomen en daardoor de rest uit het oog verloren. Maar uiteindelijk kwam alles in orde en konden we allen genieten van een drankje. Na deze welgekomen verfrissing verlieten we het centrum van Zoersel langs het kerkhof en de sportterreinen in de richting van Zoerselbos tot aan de ingangspoort van het Zoerselhof.

We zetten onze tocht verder door domein en kwamen tot bijna aan de oprit van de autosnelweg E34, maar sloegen daar rechts af om het Zoerselbos in te trekken en zo ons eindpunt, het Boshuisje te bereiken.

Hier stonden de terrasstoelen al op ons te wachten en wij genoten van een drankje na deze mooie tocht. Ondertussen waren ook de korte afstandstappers toegekomen en ook zij vonden een plaatsje.

grkempen 170729 4

Het was met spijt in het hart dat we deze leuke plaats moesten verlaten maar we hadden genoten van deze tocht, volgens ons één van de mooiste tot hier toe !!! Na een vlotte terugrit konden we wat napraten in ’t Schippershof en nogmaals zeggen dat de afwezigen ongelijk hadden …

Dus volgend jaar zeker terug allemaal mee !!!! 

Namiddagactiviteit GR-Kempen op zaterdag 29 juli 2017

De korte afstand was iets vroeger beëindigd dan voorzien, zodat we te vroeg aan het Lindenpaviljoen arriveerden. Maar geen nood : er was een caféetje in de buurt waar we terecht konden. Om 14 uur wandelden we naar het museum, waar de gidsen ons reeds stonden op te wachten. Voor de gelegenheid was één van de kunstenaars en haar dochter ook aanwezig. ‘De gelegenheid’ is het feit dat kunstenaar Pol Van Esbroeck familie is van Nieuwenrodenaar Rik Thielemans (beter bekend als Rikske Kiek), die wat later ook arriveerde per fiets.

Zoersel was 8 eeuwenlang 'het dorp onder de Linde'. Huwelijken en doopsels, feesten en begrafenissen, alles gebeurde onder de kruin van die reusachtige dorpslinde. Op 27 april 1974 werd de oude Linde echter, voor wegenwerken geveld. Zoersel was in rouw Maar de oude Linde kwam terug dankzij de handen van twee kunstenaars Pol Van Esbroeck en zijn vrouw Mariëtte Coppens. Zij herschiepen de Zoerselse trots tot een nieuw symbool en een geschiedenisboek van Zoersel.

Op de holle stam beeldhouwde Pol zowat vijfentachtig figuren. Een Zoerselse pater en non, de molenaar, verschillende dieren, de eerste vrouwelijke burgemeester, typische dorpsfiguren van toen ... Allen staan ze broederlijk naast elkaar op het zachte lindehout. Op de takken verhaalt Mariëtte in zeven episoden het Zoerselse verhaal van 'De Loteling'. Hendrik Conscience situeerde dit verhaal in het overbekende Boshuisje in het Zoerselbos, dat overigens als natuurgebied geklasseerd werd.

Na dit interessant bezoek reden we naar het Boshuisje, waar de rest van de groep reeds op het terras zat te genieten.

Het was een mooie afsluiter voor de editie 2017 van de GR-Kempen.

grkempen 170729 5

© LV 2018