Wandelvakantie in Mühlbach am Hochkönig
2 – 9 september 2017

Zaterdag 2 september

Zoals gepland vertrokken we om 1.30 uur (dus midden in de nacht). Onze bus stond al klaar vanaf 1 uur en onze twee chauffeurs Roger en Eric hadden hun handen vol met het inladen van de valiezen. De 37 deelnemers waren zo stipt op tijd, dat we zelfs 5 minuten vroeger konden vertrekken. Spijtig genoeg moest Lut, die onze wandelingen zou begeleiden, afhaken wegens de gezondheidstoestand van haar vader. Marc was er natuurlijk wel bij en nam onmiddellijk zijn taak van begeleider op door te zeggen dat het de eerste uren stil en donker ging zijn op de bus…

ww2017 1

Het eerste deel van de rit tot aan een stop om 5.30 uur nam Eric voor zijn rekening. Even de beentjes strekken (of blijven slapen op de bus) en de liefhebbers konden zelfs een koffietje drinken. 

Hierna reed Eric verder tot aan het Hauptbahnhof (treinstation) van Frankfurt. Vanaf hier nam Roger over en Eric keerde met de trein terug naar huis.

Om 7.30 uur stopten we voor het ontbijt en om goed wakker te blijven dronken we een XXL-koffie. Daar zat genoeg cafeïne in om een ganse dag wakker te blijven. Na het ontbijt reden we door tot 11.30 uur om dan onze middagpauze te nemen in het stadje Freising. Vanaf de autobusparking wandelden we in groep tot in het centrum.  Het was er gezellig en bovendien ook nog markt. Het stadje heeft een speciale band met beren en overal staan of hangen er afbeeldingen van beren. We kuierden langs de winkeltjes en uiteraard stapten we ergens binnen voor een lunch en ons eerste Grosses Bier. Op het afgesproken uur was iedereen terug om samen naar de bus te wandelen. Het was een fijn intermezzo tijdens de lange busrit en dit werd erg positief onthaald door de deelnemers.

Nu ging het richting München en begon ook de miserie op de weg, als het geen wegenwerken waren dan was het een ongeval met als resultaat Stau (file). De tijd schoof alsmaar op en al vlug beseften we dat we niet rond 17 uur in het hotel zouden aankomen, maar veel later. Bovendien begon het ook nog te regenen wat ook het vlot rijden niet bevorderde.

Roger bracht ons echter wel veilig in Mühlbach maar ondertussen was het al 18.15 uur geworden, dus vlug de kamers verdeeld en de valiezen naar boven gebracht. Deze avond was er in het hotel een trouwfeest maar voor ons stonden de tafels gedekt in de bar en de lounge. We genoten voor de eerste maal van het lekkere eten en de gastvrijheid van de familie Rupert.

Die avond maakten we het niet laat en van de trouwfeest hebben we ook niet veel last gehad. Iedereen wou immers goed uitgerust zijn voor onze eerste wandeldag morgen.


Zondag 3 september

De sporen van de trouwfeest waren opgeruimd en zo konden wij in alle rust genieten van ons ontbijtbuffet om daarna onze eerste wandeldag aan te vatten.

Traditioneel begint een verblijf in hotel Alpenrose altijd met een dorpswandeling onder leiding van vader Rupert. Hij vertelt over zijn dorp en de “beroemde” inwoners. Het begin van de wandeling was redelijk pittig en een paar deelnemers maakten rechtsomkeer en gingen de “winkelstraat” verkennen.We klommen tot aan een vijver met forellen en de waterkrachtcentrale die 2500 inwoners voorziet van elektriciteit. Hierna volgde onze beloning  : een mooie en lange afdaling terug naar het dorp. Spijtig      dat het weer het wat liet afweten : lichte regen, bewolkt en geen zon zodat we de mooie “postkaartzichten” moesten missen. Boven in de bergen had het zelfs gesneeuwd. Het leek wel of er bloemsuiker gestrooid was op de toppen.

Terug in het dorp trokken we naar de dorpszaal waar het Bauern Herbstfest aan de gang was met een optreden van de plaatselijke muziekkapel. De muzikanten in traditionele kledingdracht en vergezeld van mooi uitgedoste dames met een tonnetje schnaps en glazen. Ook waren er plaatselijke producten te koop van confituren tot kledij.

ww2017 2

Rond 13 uur waren we terug in het hotel waar ons een lekkere lunch werd opgediend en om kwart voor twee stapten we onze bus op en bracht Roger ons tot aan het Arthurhaus. Hier vertrokken we voor een wandeling naar de Windrauchegg Alm die echter gesloten was omdat de uitbater ook op het Bauern Herbstfest zat….. Maar geen probleem, we wandelden verder tot aan de Rieding Alm die wel open was. We genoten er van een bier(tje) of wat anders. Enkelen gingen toch al op het terras zitten ondanks het mindere weer (lichte regen). Daarna daalden we verder af en genoten van de mooie natuur. Zo bereikten we terug de weg Arthurhaus – Mühlbach aan de sporthal en daar stond de bus te wachten om ons naar het hotel te brengen.

ww2017 3

De wandelaars die het iets makkelijker wilden, hadden een kortere wandeling gemaakt in de omgeving van Arthurhaus vooraleer ons te komen oppikken. Ondertussen was er een waterzonnetje doorgekomen, de voorbode van mooi weer voor morgen?

Na het avondmaal stond er een aangename verrassing op het programma : dankzij de moderne techniek en de kennis van Marc konden we de voetbalmatch Griekenland – België volgen op groot scherm !  En de Belgen hebben gewonnen, dus nog een reden om te vieren…..

Maandag 4 september

Na het ontbijt vertrokken we om 9 uur met de bus naar Füssl am See voor de start van de wandeling. Het was een ritje van +/- 60 km door het mooie landschap van Salzburgerland waarbij we ook wat haarspeldbochten verwerkten…..

Even ter info : onderweg ging Roger tanken en het was de moeite : 330 l diesel voor de prijs van 480 EUR.

Aangekomen op de busparking van Füssl am See, trokken we onze wandelschoenen aan en we waren klaar om te vertrekken.

ww2017 4

Ondertussen was het waterzonnetje van de vorige dag een echte zon geworden en het beloofde een mooie zonnige dag te worden. Twee dames besloten in het dorp te blijven en de winkelstraten onveilig te maken…

Onder leiding van Marc stapten we langs een groot hotel naar de oever van het meer. Vanaf hier konden we niet meer verloren lopen : altijd de oever blijven volgen. De wandelweg ging een beetje omhoog en dan weer een beetje omlaag, maar we genoten van het prachtig zicht op het meer.

Ondertussen waren de laatste wolkjes verdwenen en liepen we onder een straalblauwe hemel en een stralende zon.

Tegen 13 uur waren we aan de overkant van het meer en daar is een forellenrokerij. Hier vonden we ook onze bus en de twee dames terug. Zij hadden zich al geïnstalleerd op het terras en wij schoven vlug bij. Uiteraard stond er gerookte forel op het menu en we moeten zeggen :  het was verrukkelijk. Bij de forel was een lekker sausje en stukje brood van goud (90 cent voor een stukje….).

Vanop het terras hadden we een prachtig uitzicht op het meer waardoor de forel nog lekkerder smaakte.

Maar mooie liedjes blijven niet duren, dus na een uurtje vertrokken we voor de rest van de wandeling : nog 6 km tot aan het punt waar we vertrokken waren. Gerookte forel geeft wel dorst zodat we besloten om in de buurt van onze bus nog een terrasje te doen. Het was immers zalig om in het zonnetje te zitten met zicht op het meer……

ww2017 5

Hierna allen de bus op en richting hotel waar we rond 17.30 uur toekwamen.

‘s Avonds was het in het hotel een Italiaanse avond met natuurlijk de Italiaanse specialiteiten op het menu. Vooral de pizza’s vielen in de smaak en er werd niet gekeken op een calorietje meer of minder. 

Deze geslaagde dag werd afgerond met een “barbezoek”


Dinsdag 5 september

Vandaag vertrok de ganse groep met de bus naar Arthurhaus. Daar werd de groep in twee gesplitst.

Groep A onder leiding van vader Rupert begon aan de beklimming van de Hochkeil waarbij we 280 hoogtemeters moesten overwinnen. Vader Rupert stopte regelmatig voor wat uitleg : over de koperwinning in dit gebied die reeds bestond in 4000 V.C., in 1938 werd de laatste mijn gesloten, over de jacht, over het beheer van de bossen, enz….

Al bij al viel de klim goed mee en op de top van de Hochkeil wensten wij elkaar proficiat met de woorden Bergheil. Dit was voor vader Rupert het moment om zijn rugzak open te doen. Hij haalde er een flesje schnaps en glazen uit en bracht een toast uit op onze beklimming. Smaken doet zo’n schnapske zeker midden in de bergen. Als het flesje leeg was, begonnen we aan de afdaling die niet zo gemakkelijk was, niet wegens de schnaps maar omdat vader Rupert altijd kleine wegjes neemt die nogal steil naar beneden gaan….

ww2017 6

Zo daalden we af tot we terug in de bewoonde wereld waren en aan één van de eerste huizen stonden zowaar gedekte tafels klaar voor onze groep. Omdat het ontbijt in de bergen niet kon doorgaan omdat het ’s morgens te fris was, bood het hotel dit middagmaal aan. Er was gebakken spek, worstjes, koude aardappelen en een lekkere saus.

Groep B onder leiding van Marc zaten al aan tafel want zij hadden een pad gevolgd rond de Hochkeil dat minder moeilijk was.

Uiteraard werd er flink gegeten want van al dat wandelen krijg je honger. Na het eten hielpen we nog opruimen en dan begon de afdaling.

Groep A onder leiding van vader Rupert wandelde tot aan het hotel en natuurlijk weer langs kleine steile wegjes die dan ook nog modderig waren. Het was nog redelijk vroeg toen we in het hotel kwamen zodat we nog ruimschoots de tijd hadden om iets te drinken en wat rond te kuieren in Mühlbach.

De groep B kwam even later toe onder leiding van Marc.

Iedereen was echter onder de indruk van de mooie wandeling die we die dag gemaakt hadden, zowel groep A en groep B. Natuurlijk was het  hoogtepunt de lunch in openlucht.

ww2017 7

Na het avondmaal leerden we dat onze chauffeur nog meer kan dan met een bus rijden : hij speelt namelijk heel goed accordeon en gaf die avond een concert voor ons. Het was heel gezellig en er werd meegezongen en vooral veel gedanst.


Woensdag 6 september

Om 9 uur vertrokken we met de ganse groep met de bus naar het stadje Abtenau voor de molenwandeling. Het weer zat niet mee die dag : veel wolken en ook regelmatig wat regen, maar vermits we toch watermolens en bergbeken gingen zien op de wandeling, paste die regen er goed bij.

Door het minder goede weer konden we niet ten volle genieten van de mooie landschappen waar we met de bus doorreden.

Even voor Abtenau hield de bus halt en begonnen we aan de wandeling. Opnieuw werd onze groep gesplitst : groep A onder leiding van vader Rupert wandelde vanaf hier tot in Abtenau. Groep B en Marc deden een rondwandeling om dan terug met de bus naar Abtenau te rijden. 

Maar allebei de groepen genoten van de mooie wandeling en ook groep B stapte tot aan de grote waterval !!  

Het begin begon langs het riviertje maar al vlug werden we geconfronteerd met een steile klim in een prachtige omgeving en passeerden we de eerste watermolen. Het is bijna niet te geloven hoe men er in geslaagd is om deze molens te bouwen midden in het bos en tussen de rotsen.

We klommen verder langs de molens tot aan de grote waterval. Echt indrukwekkend maar door het slechte weer misten we toch wel de “finish touch”. Geen zon op het water….

Groep A trok verder de berg over  en stapte tot in Abtenau met natuurlijk onderweg een schnapsstop met Rupert  (we waren dit al stilaan gewoon). 

Groep B stapte verder rond de berg en ging terug tot aan de bus. Roger bracht hen naar het centrum van Abtenau. Daar wandelden ze naar het restaurant wat voor ons gereserveerd was.

Rond 13 uur  na nog een pittige klim, bereikte groep A ook Abtenau en het restaurant waar de rest al wachtte.

Na een lekkere lunch waarbij veel Strammer Max werd besteld want van wandelen krijg je grote honger, kuierden we nog wat rond in het stadje en enkele deelnemers gingen ook wat shoppen in de mooie winkels.

Om 15 uur was iedereen terug aan de bus en reden we huiswaarts naar Mühlbach waarbij we nog nagenoten van de prachtige wandeling. Het minder mooie weer was al lang vergeten.

ww2017 8

Bij aankomst in het hotel waren enkele van onze dames nog niet moe en besloten ze te gaan kegelen. Het werd een spannende strijd tussen de vrouwen en mannen waarvan de winnaar tot heden niet meegedeeld is.

Een aantal van de deelnemers hadden noch niet genoeg gewandeld en deden nog een kleine dorpswandeling. En ook waren er slimmeriken die gewoon wat gingen genieten en rusten want deze avond stond er nog een activiteit op het programma.

Na het alweer superlekker avondmaal was het tijd voor onze jaarlijkse bingo-avond !!!

Etienne had gezorgd voor een nieuwe versie waarbij uiteindelijk iedereen prijs had. Het was reuzegezellig, vooral omdat de prijzen origineel waren : een parfum met de naam Stinker, veel vlijmscherpe messen enz…

Na de bingo nog een kort barbezoek en dan bedje in want morgen is er een nieuwe wandeldag.


Donderdag 7 september

Naar dagelijkse gewoonte vertrokken we om 9 uur met de bus. Vandaag stond een wandeling op het programma met heel wat hoogtemeters. Dat beloofde de moeite te worden, maar zoals altijd werd er gezorgd dat iedereen deze tocht kon meedoen.

We reden met de bus richting Dienten tot aan Birgkar Haus en Dienter Stadler. Groep A onder begeleiding van vader Rupert begon aan de beklimming. Groep B onder leiding van Marc werd met het busje van het hotel naar boven gebracht tot aan Tiergarten Alm. Vanaf daar wandelden ze langs echte bergpadjes tot ze tegen de middag Bürgl Alm bereikten waar we met de ganse groep afgesproken hadden voor de lunch.

Groep A bereikte na een klim van drie kwartier eveneens Tiergarten Alm waar we groep B ontmoetten maar wij volgden Rupert die langs smalle wegjes verder naar boven klom naar de top op 1737 m hoogte. Natuurlijk was dit het ogenblik voor de schnapsstop die we namen in een fantastisch decor met zicht op de bergtoppen.

Daarna volgde een afdaling tot aan de Bürgl Alm waar ondertussen de andere groep zich al had geïnstalleerd. Deze alm was zeker één van de mooiste die we deze week bezochten niet alleen wegens het mooie uitzicht maar ook voor de inrichting en het lekkere eten….

ww2017 9

Vader Rupert moest ons hier verlaten wegens een andere afspraak maar hij had voor een vervanger gezorgd : de hoofdopzichter van het jachtgebied (18.000 ha) vergezeld van zijn hond. Onder zijn leiding begonnen we met de ganse groep aan de afdaling en ondertussen vertelde deze man volop vele verhalen over de jacht en het wildbeheer. Het was reuze interessant want hij maakte ons vaak attent op dingen die wij niet zagen, zoals sporen van reeën en vossen.

Onderweg wachtte ons nog een verrassing : we liepen tot aan een jachthut midden in het bos : dit is als het ware het bureel van de hoofdopzichter. We kregen een korte rondleiding en het bleek dat er voor onze groep een fris biertje klaar stond en ook de glaasjes schnaps waren van de partij.

De hoofdopzichter vertelde ook dat zij een medicijnkast hadden, wat ons niet onlogisch leek. Wij mochten eens gaan kijken en wat bleek : de kast stond vol  schnaps en andere drank !!! Het ultieme bewijs dat schnaps eigenlijk een medicijn is.

En we mochten ook proeven van het strafste medicijn : schnaps met jeneverbessen. Ideaal voor uw slokdarm te verbranden…..

Na dit tof intermezzo daalden we verder af tot aan de bus langs een moeilijke weg met heel veel modder.

De wandelschoenen gingen in de koffer en wie geen reserveschoenen bij had, moest maar op zijn kousen op de bus zitten ook al brengt dat geurhinder mee.

Roger was het rijden in de bergen al gewoon en bracht ons dus vlug en veilig tot aan het hotel.

Hier was het tijd voor de algemene schoenenafwas. Omdat je niet met 35 man aan één kraantje kan staan, waren er twee vrijwilligers die alle schoenen afwasten waarvoor nogmaals onze dank.

Dit was het einde van een prachtige dag waarin we mooie landschappen zagen, lunchten in een fantastische alm en konden genieten van de uitleg van de hoodboswachter en zijn verrassing.

’s Avonds was het in het hotel Bauernavond : dat wil zeggen lekker eten en vooral veel vlees.

En na het eten was het tijd voor wat muziek : de lokale muzikant speelde ten dans op zijn accordeon en dat werd goed opgevolgd door onze groep vooral door de dames.

Na een tijd vond onze Roger dat hij ook zijn steentje kon bijdragen en haalde zijn accordeon boven wat het nog toffer maakte.

Heel vroeg lagen we niet in bed……


Vrijdag 8 september

Omdat we gisteravond zo goed ons best gedaan hadden, mochten we vandaag wat langer slapen,.

Om 9.30 uur vertrok groep A onder leiding van Rupert vanuit het hotel. Groep B met Marc reed met het hotelbusje na de startplaats op de weg naar Alm Pauss. Vanaf daar begonnen zij aan een langzame beklimming via Proneben Alm en de Hubertus Kapelle tot aan Althauser Stadler. Hier hadden we afgesproken met groep B voor de lunch.

Groep A klom twee uur onder leiding van Rupert langs kleine paden en dwars door het bos. Het was heel steil en zo bereikten we de top Brennerköpfl. Het was een prachtige wandeling maar wel redelijk zwaar. Onderweg plukte Rupert paddenstoelen en van Jeannine kreeg hij een plastic zakje om ze mee te nemen. 

Natuurlijk had Rupert weer een verrassing in petto : hij nam ons mee naar de jachthut van zijn jachtvriend. Daar stond bier in de bron klaar en natuurlijk ook schnaps wachtte op ons. Het was ondertussen bijna middag, dus tijd voor een aperitiefje.

Daarna nog een uurtje doorgestapt tot aan Althauser Stadler waar de anderen al toegekomen waren. Hier kwamen we tot de vaststelling dat we het zakje met de paddenstoelen laten staan hadden bij de jachthut. Te veel aperitief gedronken ?

Het weer was prachtig en ondanks de vele wespen, besloten we toch buiten te eten om te genieten van het mooie uitzicht. Het was er superlekker en spotgoedkoop !!!

Na het eten vertrokken we met de ganse groep, nog even bergop en dan begon een afdaling van een uurtje tot aan de alm van Rupert. Dit was het vroegere zomerverblijf van de grootmoeder van Rupert.

Hier stonden de tafels gedekt en werden we getrakteerd op Apfelstrudel, koffie en schnaps. Een toffe attentie van het hotel en een prima afsluiter van deze wandelweek.

Hierna wandelden wij in gespreide slagorde naar het hotel waar we nog een laatste keer konden genieten van het mooie panorama.

Aangekomen in het hotel was het tijd om in te pakken en ons klaar te maken voor onze laatste avond.

Na het eten kregen we van Marc een fotoreportage van de voorbije week zodat we al die mooie momenten opnieuw konden beleven.

Toen we later in de bar zaten, kwam de jachtvriend van Rupert binnen met de paddenstoelen…… en natuurlijk moest hij iets drinken….

We sloten onze week af met een laatste schnapske en spraken de praktische regelingen af voor het vertrek morgen.


Zaterdag 9 september

Zoals afgesproken begonnen we om 6 uur met het naar beneden brengen en inladen van de valiezen. Om 6.30 u zaten we aan het ontbijt en voorzien van een lunchpakket, vertrokken we om 7 uur huiswaarts.

Onze Roger was precies nog niet goed wakker want op de weg naar Bischofshofen  week hij wat teveel uit naar rechts en schuurde even langs de vangrail. Zo was iedereen terug wakker. Veel schade was er niet, enkel een veeg op de flank.

We passeerden heel vlot de grens met Duitsland en ook rondom München was het redelijk rustig.

Rond 11.00 uur stopten we om even de beentjes te strekken en het bestuur had nog voor een verrassing gezorgd : een aperitiefje  (we waren dat nu toch gewoon) en wat knabbeltjes. Dit werd zeer geapprecieerd door de deelnemers. 

Voor de rest van de dag was het een vlotte rit en doordat we een lunchpakket bij hadden, was het ook eenvoudiger om te stoppen.

Onze Roger reed tot in de buurt van Aken en werd daar afgelost door Ivo die ons veilig thuis bracht. Rond 20.45 uur waren we terug in Nieuwenrode en dus nog op tijd voor degenen die naar de Dorpsfeesten en het optreden van Willy Sommers wilden.

Hiermee kwam er een einde aan een fantastische wandelweek waarin we genoten van mooie wandelingen, lekker eten, het leuke gezelschap en vooral de uitmuntende service van de familie Rupert.

© LV 2018