Midweek in Waldbreitbach  

23 – 27 juli 2018

Maandag

Maandag 23 juli vanaf 6.30 uur was het al heel druk in de anders zo rustige Landbeekstraat want de Sluisstappers vertrokken naar Waltbreitbach. Met 38 stonden we klaar en we werden uitgezwaaid door Augustijn en Monique die spijtig genoeg moesten afhaken want Augustijn was een paar dagen ervoor van een ladder gevallen met als resultaat dat zijn voet in de plaaster lag…

midweek 2018 1

Om 7 uur startte Roger zijn bus en weg waren we. Door de  vakantie was het rustig op de Brusselse Ring zodat we vlot doorreden tot aan onze eerste stop in de buurt van Aachen. Een koffietje (of een koffie XL) smaakte en zo konden we ook de beentjes eens strekken.

Hierna reden we verder richting Keulen en verlieten dan de autostrade en namen de weg langs de Rijn tot in Bad Honnef. Even was het spannend of de bus onderdoor de brug kon tot op de parking, maar het lukte wel. We wandelden over de brug tot op het eilandje Grafenwelth in de Rijn en genoten van het uitzicht. Spijtig genoeg was het grote terras nog niet open maar er was wel een (kleiner) terras in de buurt van de parking en uiteraard lasten we een “terrasstop” in.

Nu nog 33 km rijden en we waren aan ons hotel in Walbreitbach. De bagage werd vlot uitgeladen en opgestapeld in de inkomruimte want onze middaglunch, onder de vorm van een broodbuffet stond klaar.

Iedereen had zijn kamernummer al gekregen zodat na de lunch alle deelnemers vlot hun kamer konden betrekken. 

In de namiddag stond een dorpswandeling op het programma en om 15 uur vertrokken we met de ganse groep op verkenningstocht door het dorp. We liepen langs de hoofdstraat, voorbij de bankautomaat (belangrijk!!!) en de parking waar de bus stond tot aan de sportvelden. We wandelden  tot aan een mooie kapel gelegen in een parkje. Hier begonnen we aan de terugweg. De groep werd gesplitst : een aantal keerde terug langs de oever van de Wied via het fiets/wandelpad tot in het dorp.

De anderen staken de Wied over en namen een bospad aan de overzijde dat op en neer ging en we kregen zo een paar mooie uitzichten op het dorp. Het pad was nogal oneffen en spijtig genoeg is Wiske gestruikeld en op haar gezicht gevallen. Het was nogal een grote wonde aan de binnenkant van haar onderlip. De eerste zorgen werden toegediend en als we terug in het hotel waren, zijn we voor alle zekerheid met haar naar het ziekenhuis gereden. Hier werd het vakkundig genaaid en verzorgd zodat Wiske geen pijn meer had, alleen zag haar gezicht er nogal spectaculair uit.

’s Avonds genoten we van het buffet dat een keuze bood van vis of vlees. 

Na een afzakkertje op het terras was het bedtijd na deze vermoeiende dag.

Dinsdag

Na het ontbijt vertrokken we met de ganse groep voor een wandeling naar Breitscheid. Het eerste gedeelte was een flinke klim door het bos maar iedereen raakte boven op zijn eigen tempo. Hierna ging het op en af door de weiden en velden, afgewisseld met bosstroken.

En het was warm, zoals het de ganse week geweest is en daardoor was de wandeling nog een stukje zwaarder. Gelukkig hadden we afgesproken dat de bus al aan de kapel in Verscheid zou staan zodat een aantal deelnemers de bus al konden nemen naar  Breitscheid.

midweek 2018 2

De rest stapte verder en een aantal gingen nog langs de Bärenkopf waar je een mooi uitzicht hebt over de vallei. Uiteindelijk kwam iedereen tegen 12.30 uur aan in de Dorfkrug in Breischeid waar we genoten van een maaltijdsoep met brood (na wat lang wachten).

Na de lunch vertrok de bus naar Koblenz met degenen die vonden dat ze genoeg gewandeld hadden. Zij genoten van deze mooie stad waar de Moezel in de Rijn stroomt. Het was heerlijk langs de Rijn wandelen in de schaduw en genieten van een “versnapering”.

Voor de wandelaars wachtte nog een fikse wandeling : vanaf de Dorfkrug stapten we naar Rossbach. Hier werd vroeger basalt ontgonnen. Dit is een steensoort die zachter is dan arduin en zich dus gemakkelijker laat bewerken. In Rossbach staken we de Wied over en langs de Westerwaldsteig wandelen we richting Waldbreitbach. Wat er juist gebeurd is weten we niet, maar op een bepaald ogenblik  hebben we ons vergist van weg en stonden na een fikse klim en afdaling, terug op hetzelfde punt van een uur vroeger….

Na wat overleg en een grondige studie van de kaart, vonden we waar we verkeerd gelopen waren en stapten we nu langs de juiste weg richting Waltbreitbach. Via de camping en de brug over de Wied bereikten we ons hotel. Een pintje op het terras hadden we nu wel verdiend…

Ondertussen was ook al de bus van Koblenz terug zodat we om 19 uur allemaal samen konden genieten van ons avondmaal.

Na het eten was het tijd voor onze traditionele bingo-avond versie Sluisstappers : dat wil zeggen iedereen prijs…. Het was weer supergezellig maar wel warm in de zaal zodat we uiteraard nog een verfrissing konden gebruiken op het terras.

Woensdag 

Om 9 uur vertrokken we allemaal met de bus richting Rensdorf. Daar stapten de lange afstandstappers aan de kapel uit en begonnen aan de 17 km langs Klosterweg die hen zou terugbrengen naar Waltbreitbach.

midweek 2018 3

De anderen reden verder naar Andernach en hun verhaal komt wat verder..

De 11 wandelaars gingen de warmte trotseren want die dag liep de thermometer op tot 35 graden. We verlieten Rensdorf via een park en gelukkig leidde het parcours ons door bos en veel groen waar het wat koeler was. 

We staken een beek over (bijna volledig uitgedroogd) en liepen langs het dorpje Ehlscheid maar bleven gelukkig in het groen. De bewegwijzering was heel goed en zelfs wanneer we langs een grotere weg liepen was er aparte strook voor de wandelaars.  

Het parcours slingerde door weiden, velden en af en toe bos en zo bereikten we een grote hoeve “Eichenhof” aan de rand van het dorp Kurscheid. Even verder stond er een picknicktafel en het was middag, dus het ideale moment voor ons lunchpakket aan te spreken. 

Etienne ging toch even op verkenning in de hoop om een terrasje te vinden, maar tevergeefs…. We zouden moeten wachten tot aan het terras van het Marienhaus Kloster aan de rand van Waldbreitbach.

We maakten nog een ommetje langs het kerkhof van Kurscheid om dan terug de natuur op te zoeken. We stapten voorbij de ruïne van een burcht en de hoeve Kelterhof tot aan een kapel. Nu volgden we een tijdje de rivier tot we een brug vonden om over te steken. Zo bereikten we terug een hoeve met de naam Ackerhof. Nu kwam het terras van het klooster stilaan in zicht maar er wachtte ons nog een klim naar de Clausberg….

Toen we aan het klooster aankwamen, viel het ons op dat het er heel rustig was…. en op de parking stonden geen bussen of auto’s. We stapten de hoek om  en kwamen tot de vaststelling dat er niemand op het terras zat…..

Het bleek dat het restaurant gesloten was wegens jaarlijks verlof. Gelukkig herinnerde Jeannine zich nog dat er winkeltje was en misschien konden we daar eens gaan zien. De dames waren zeer vriendelijk en zij hadden in de winkel een kleine ijskast met wat drank. Zo konden we toch iets drinken op het terras met het fantastisch uitzicht !!!!

Spijtig was de drankvoorraad beperkt zodat een tweede consumptie al een probleem was…. maar we hadden toch genoten.

midweek 2018 4

Vanaf het klooster was er een vrij steile afdaling tot in het dorp van Waldbreitbach en het hotel, het eindpunt van deze heel mooie wandeling….

De busreizigers hadden in Andernach een leuke dag doorgebracht. Voor de middag hadden ze een rondwandeling gemaakt door dit mooie stadje. Na de lunch werden ze verwacht aan het Geisermuseum. Hier kregen ze uitleg over de werking van de geiser en dan namen ze de boot en via de Rijn bereikten ze het natuurpark van de geiser. Het is natuurlijk een uniek zicht als je ziet hoe het water opspuit.

Hierna met de boot terug en daar stond de bus al te wachten die hen terug naar het hotel bracht.

Na het avondmaal was het terrastijd en sommigen maakten nog een avondwandeling tot aan de molen waar het zalig zitten was onder de bomen langs de Wied.

Donderdag

Om 9 uur vertrokken we aan het hotel met alle wandelaars en stapten tot op de parking waar de bus stond. Hier vertrok de wandeling die ons aan de overkant van de Wied bracht zodat we kennis konden maken met een stukje Waltbreitbach dat we nog niet bewandeld hadden.

Het parcours bracht ons door het bos naar de Westerwald-klinik en het gehucht Frorath. Het was natuurlijk wat klimmen wat bij deze hoge temperaturen niet zo evident is, maar we werden wel beloond met een paar prachtige vergezichten. Minder leuk was het dat het parcours was gewijzigd wegens werken zodat het zoeken werd naar de juiste weg en uiteraard kwamen er daardoor enkele extra km bij…. Zo kwamen we later dan gepland terug aan het hotel maar toch nog op tijd om te genieten van een verfrissing alvorens met de bus naar Linz te rijden..

Degenen die deze wandeling niet zagen zitten, werden vanaf de parking met de bus naar Rossbach gebracht. Vanaf hier wandelden we langs het fietspad terug naar Waldbreitbach, een rustige wandeling langs de Wied waar we echt van genoten. Wilfried had 12 vrouwen mee op deze wandeling en onderweg waren er aantal wandelaars die hem veel moed wensten en hun medeleven lieten blijken. Op het einde van de wandeling gingen we iets drinken op het terras van de molen. Een traktatie van de club die uiteraard erg werd geapprecieerd.

Ter info : de glazen van de avond te voren stonden nog altijd op de tafel….. maar vriendelijk zijn ze wel.

midweek 2018 5

Roger bracht dan de ganse groep naar het stadje Linz. Vanaf de busparking langs de Rijn trokken we naar het centrum waar we in één van de talrijke restaurantjes lunchten. Om 14.00 vertrokken een vijftal dapperen voor een wandeling richting Bad Hönningen langs de Rheinsteig.De anderen konden genieten van een interessante en mooie stadswandelinglangs de voornaamste bezienswaardigheden van Linz. Maar het was heeeel warm zodat we regelmatig de schaduw gingen opzoeken. Gelukkig konden we met de voetjes in het water zitten aan het standbeeld van de boterverkoopster.

Om te eindigen, gingen we verkoeling zoeken langs de Rijn ( al of niet met een ijsje) in afwachting van een seintje van de wandelaars. Toen de wandelaars lieten weten dat ze aan het station van Ariendorf stonden, gingen we ze met de bus oppikken en dan verder naar het hotel.

Deze avond (onze laatste al !!!) werd een toffe bedoening : onze Roger had zijn accordeon meegebracht en vergastte ons op een mooie muziekavond. Als afsluiter was dit de moeite…

Vrijdag

Na het ontbijt werden de valiezen ingeladen en namen we afscheid van het personeel dat ons deze week had vertroeteld. Als afscheidsgeschenk kregen we een bon voor een overnachting + ontbijt voor 2 personen. Op de volgende busreis werd die verloot.

Rond 10 uur begonnen we aan onze terugreis met een eerste halte in het stadje Erpel. Spijtig genoeg konden we niet naar Erpel-Ley rijden met de bus wegens  wegenwerken en zo misten we het mooie uitzicht over de Rijn.

We wandelden door het stadje en wat verder tot aan de brug van Remagen, bekend uit de Tweede Wereldoorlog. Het was de eerste brug over de Rijn die de Amerikanen intact veroverden en hierdoor met hun tanks over de Rijn konden rijden.

Na ons bezoek reden we verder tot in Königswinter. Met veel moeite was het Roger gelukt om zijn bus tot aan de parking te krijgen en dan bleek dat de overweg van de trein afgesloten was…. Om terug te keren en de juiste weg naar de parking te vinden, heeft hij dan een paar heksentoeren moeten uithalen, maar het is hem toch gelukt. 

Vanaf de parking trokken we naar het centrum met als afspraak dat we tegen 14 uur gingen terug zijn omdat we met de groep naar de Drachenfels gingen. Dit gebeurt met een tandradtreintje.

Het was een unieke belevenis en vrij spectaculair. Boven heb je inderdaad een prachtig zicht over de Rijn. We zagen dan ook hoe laag het water stond in de Rijn. Dit was een mooi slot van onze week in de buurt van de Rijn.

Rond 16 uur vertrokken we huiswaarts en na een stop in Aachenerland, waren we rond 19.30 uur terug in Nieuwenrode.

Het was een mooie midweek geweest alleen soms wat te warm…. maar toch ging iedereen tevreden naar huis na een kennismaking met stukje minder gekend Duisland.

Onze dank gaat dan ook uit naar al de mensen die geholpen hebben om deze midweek te doen slagen.

Tot de volgende keer….

© LV 2018